نام علمی: Salix babylonica

نام فارسی: بید مجنون

نام انگلیسی: Babylon willow or weeping willow

خانواده: Salicaceae

راسته: Malpighiales

بید مجنون درختی است بومی مناطق خشک شمال چین، اما کاشت آن هزاران سال است که در مسیر راه ابریشم در غرب آسیا و سراسر اروپا ادامه دارد.

درختی به ارتفاع تا ۲۵-۲۰ متر با شاخه‌های واژگون. با طول عمر ۷۵-۴۰ سال. شاخه به رنگ زرد قهوه ای، با جوانه های کوچک است.  برگ‌های شاخه‌های پایین پهن‌تر و با دندانه‌های پراکنده، بالایی‌ها باریک یا خطی ـ سرنیزه‌ای، به طرف انتها باریک‌شده ـ نوک‌دار، با دندانه‌های اره‌ای کوچک تنگ هم، بدون کرک یا با کرک‌های کم‌وبیش فشرده تنک، با سطح بالایی استومات‌دار یا با استومات‌های نسبتاً متراکم. گل‌آذین آن دم‌گربه‌ای و تقریباً بدون پایک است.

ارقام

با هیبرید میان  Salix babylonicaو ارقام دیگر بید یا جهش ژنتیکی ارقام جدیدی پدید آمده است که دارای تفاوتهایی با بید مجنون است. از جمله:

S.crispa  یا S.annualaris  جهش یافته ازS. babylonica  به نام بید فری با برگ های مارپیچی فر.

واریته های مختلف از جنس Salix matsudana معروف به بید چینی از جملهS.pendula  و S.turtusa

S.Pendula  یکی از بهترین درختان مجنون با درخشش نقره ای، مقاوم تر و مقاوم در برابر بیماری است

S.turtusa درختی کوتاه و نشسته با شاخه های پیچ خورده و فر.

در مورد نام علمی که توسط لینه بر روی این درخت زیبا گذاشته شده است سوء تفاهمی رخ داده است. از آنجایی که نام درختی که در انجیل از آن یاد شده است و متعلق به منطقه بابل عراق امروز می باشد پده Populus euphratica است که به از سوی لینه اشتباه بید مجنون تصور شده است. و اگرنه همانگونه که ذکر شد خواستگاه بید مجنون مناطق شمالی چین اسن و نه عراق که شرایط مساعدی در آن برای رشد و تکامل بید مجنون در حالت طبیعی وجود ندارد.

نیاز آبی

زیاد

نیاز نوری

آفتاب کامل

خاک مناسب

خاک مناسب برای این گیاه درخت رسی – لومی.

مناسب کاشت در

باغ های صخره ای، پارک ها، اما دور از دیوار ها  معابر، به دلیل رشد سریع ریشه می تواند سطح پیاده رو ها را بلند کند. به دلیل نیاز بالای آبی توصیه می شود در چمن که نیاز آبی بالایی دارد کاشته شود.