معماری پایدار در طراحی محوطه

معماری منظر یک هنر و دانش طراحیست که به زمین، آب، بستر، محیط و فضای سبز نظام و سازمان می دهد و دانش کلاسیک معماری در این زمینه چندان جوابگو نبوده است و متأسفانه در حال حاضر نیز توجه به علم معماری منظر در ایران صرفا در حد محافل آکادمیک و دانشگاهی مطرح است.

 

معماری سبز را بیشتر با اصطلاح (معماری پایدار) می شناسند ؛ اصطلاحی کلان که به شرح تکنیک هایی در طراحی معماری می پردازد که همسو با نگرش های زیست محیطی بوده و با ایده احترام به طبیعت شکل گرفته است. بدین ترتیب در معماری سبز به جای دشمنی با طبیعت ، انرژی های آن مهار شده و به بهترین شکل درساختمان ها مورد استفاده قرار می گیرد. دستیابی به چنین هدفی با اندک نگرشی ممکن می شود. به عنوان مثال در یک ساختمان سبز و همراه با طبیعت از مواد و مصالحی استفاده می شود که برای طبیعت زیان نداشته و نه تنها آن را آلوده نمی کند ، بلکه قابل برگشت به چرخه طبیعت است. ساختمانی که با استفاده ازمصالح پیرامون خود و در عین حال به گونه ای مستحکم بنا شده باشد، خود جزئی ازطبیعت می شود. در استقرار چنین ساختمانی ، فراهم کردن دسترسی آسان به حمل ونقل عمومی واز جمله دوچرخه و پیاده رو مناسب مدنظر قرار می گیرد ؛ چرا که بدین ترتیب استفاده از اتومبیل به حداقل خواهد رسید. هم چنین جهت یابی ساختمان با توجه به جهت بهینه تابش خورشید و با هدف حداکثر استفاده از نور طبیعی و کسب انرژی رایگان به عنوان مثال تجهیز بنا با آبگرمکن خورشیدی و مولد برق نوری است. ولیکن آن چه در این گونه ساختمان ها به خصوص دارای اهمیت است فراهم کردن راه و مکانی برای ورود به طبیعت به بنا است که می تواند مثلا با ایجاد برش هایی در حجم پر کردن آن با فضای سبز انجام شود.

در کل می توان به ضرورت بکارگیری معماری پایدار معماری سبز در ساختمان ها و معماری منظر در راه دستیابی به یک معماری خوب اشاره نمود ، که این امر می تواند در زمینه های زیادی از جمله حفاظت از انرژی ، حفظ و حراست از منابع طبیعی جهان ، مصونیت از آلودگی هوا و سایر آلودگی های محیطی ، حفاظت از لایه اوزون ، بهداشت جسمی و روانی و آینده بشریت به جوامع کمک کند. با توجه به ویژگی ها و مزایای ذکر شده در خصوص معماری پایدار و

معماری سبز به نظر می رسد که به کار گیری اصول این معماری در طراحی ساختمان ها و معماری منظر از اهمیت بالایی برخوردار باشد. از آنجا که معماری کشور ما در طول تاریخ همواره هدفدار و با شناخت کامل از نیازهای استفاده کنندگان، بستر، احترام به طبیعت و تمایلات معنایی و زیبایی شناسی شکل گرفته مناسب است دراین شرایط استفاده بیش از حد انرژی و آلودگی هوا طراحان با جایگاه با ارزش معماری پایدار و معماری سبز توجه نمایند و اصول آن را تا حد امکان در طراحی به کارگیرند.