باغی کوچک نعمتی است، هر چند بزرگ نباشد. هر تکه ای از فضای باز که می توانیم آن را مال خود بنامیم، یک مزیت بزرگ برای سلامت روان ما است و فضایی را برای پرورش گل و گیاه، برداشت از باغچه برای آشپزخانه یا صرفاً استراحت در یک صندلی آفتابگیر فراهم می کند. لنداسکسب و فضای سبزی وسیع و پر از گل و گیاه ایده آل خواهد بود، اما حتی داشتن یک باغ کوچک، بالکن یا تراس کوچک پشت بام می تواند آرامشی را در فضایی متراکمو شلوغ ایجاد کند. تنها مشکل یک باغ کوچک این است که طراحی آنها دشوارتر است، اما جای نگرانی نیست. خود را با نکات و ترفندهای طراحی صحیح باغ مجهز کنید و ابزارهای مورد نیاز برای تبدیل آن به مکانی کوچک برای لذت بردن از آن در تمام ماه‌های سال خواهید داشت! فرقی نمی کند که بالکن داشته باشید پاسیویی کوچک،با برنامه ریزی و اجرایی صحیح، آن را به فضایی دلچسب تبدیل کنید.

 

چگونه محوطه ای کوچک طراحی کنیم؟

با فکر کردن به آنچه از باغ خود نیاز دارید شروع کنید و اینکه چگونه می توانید آن را طوری برنامه ریزی کنید که عناصر مورد نظرتان را در خود جای دهد. برخی از نرم افزارهای عالی طراحی محوطه وجود دارند که می توانند در ساختار اولیه به شما کمک کنند. به احتمال زیاد می خواهید در روزهای آفتابی مکانی دلپذیر برای نشستن داشته باشید، بنابراین فضایی را در نظر بگیرید و به مبلمان باغ نگاهی بیندازید، یک چتر آفتاب گیر برپا کنید و برای طرف صبحانه یا ناهار در فضای باز آماده شوید. ما همچنین استفاده از نورپردازی در باغ را دوست داریم و به ویژه چراغ های خورشیدی، که می تواند به شما کمک کند پس از تاریک شدن هوا از فضا به بهترین شکل استفاده کنید. محلی برای انبار باغ می‌خواهید تا ابزار شما را در خود جای دهد. ابزار باغبانی، اسباب‌بازی‌ها و هر چیز دیگری که تمایل دارید در خارج از منزل قرار گیرد.پ

(ادامه دارد)

  • سـبک گوتیـک یا (اپـوس مُـدرنـوم)

    گوتیک صفتی است که سبک معماری و هنر بعد از رمانسک را هنرمندان دورۀ رنسانس از روی تحقیربه آن متصف کرده اند، اما به تدریج نام سبک هنری نیمۀ آخر سده های میانه شد.

    از آن جا که این نوع معماری از دید مردم عصر رنسانس از اصول زیبایی شناسی علمی (کالسیک)  تبعیت نمی کرد، یک معماری »بربری« و غیر متمدنانه به شمار می رفت.

    واژۀ گوتیک منسوب به اقوام (گوت)، یکی از شاخه های قومی فرانک ها یا مردم فرانسه در آنزمان است که در رنسانس، به عقب افتادگی و بربریت شناخته می شدند. اما  مردم سده های میانه که این سبک را ابداع کرده بودند، و در آن پیشرفتی چشمگیر نسبت به معماری (رُمانسک)می دیدند، خود به آن نام التینی : (اپوس مُدرنوم) یعنی کار مدرن و نو را داده بودند.

  • سبک کلاسیک

    سبک کالسیک سبکی سنتی غربی است که از معماری روم و یونان باستان برگرفته شده است.تعادل،تقارن،نظم و نقطه کانونی از عناصر مهم در دکوراسیون به سبک کالسیک است. سبک کالسیک حس شکوه و بزرگی را به فضای خانه می بخشد.عنصر اصلی در سبک کالسیک استفاده از »نقطه کانونی« در محدوده ای است که در آن تعادل بصری ایجاد شده است.

  • سبک ایران سنتی
    سبک سنتی ایرانی، سبکی سرشار از زیبایی، جذابیت، شکوه و ابهت است، دارای ویژگی هایی است که از ارزشی ویژه برخوردار است. ویژگی هایی چون طراحی مناسب، محاسبات دقیق، فرم درست پوشش، رعایت مسائل فنی و علمی در ساختمان، ایوان های رفیع، ستون های بلند و باالخره تزئینات گوناگون که هریک در عین سادگی معرف شکوه سبک ایرانی است.
  • سبک مینیمالیسم

     سبک مینیمال از آن دسته سبک هایی است که هیچ گاه قدیمی نمی شود و همیشه برای انسان جذاب است، این سبک دکوراسیون داخلی نهایت صحت و دقت است و هیچ چیزی بیش از حد و زیادی نیست، بدون زمینه ای گزاف و مجلل.همین طور که از اسم این سبک مشخص است، تاکید این سبک بر سادگی و بی آلایشی است. رنگ های مورد استفاده در این سبک ممکن است خیلی تیره و خسته کننده یا روشن باشند یا در برخی موارد ممکن است از رنگ های درخشان و نمایشی استفاده شود. اجزا و وسایل مورد استفاده در یک مکان با طراحی داخلی مینیمالیست همین طور با اشکال هندسی مثل مربع، مستطیل و دایره می باشند، اما سطوح و ظواهر همه چیز صاف و ساده، بدون جزئیات و بی آلایش است.

  • سبک روستیک

    سبک روستیک در فضاهای ویلایی کاربرد دارد و کوشش آن در به درون خانه کشیدن طبیعت خالص است. البته ساختار خام و نپخته ای دارد و دارای اجزائی ناصاف و کمی زمخت است. مبلمان و وسایل روشنایی بعضاً از کنده درخت، تنه و شاخه درختان و الیاف و کنف ساخته می شوند. این سبک در خانه های ویالیی و کوهستانی و روستایی یافت می شود. پالت رنگیروستیک از تناژ های براق و رنگ های تند عاری است و در عوض شامل رنگ های متنوع و لطیف از دنیای طبیعی است. منظور از رنگ های طبیعی، رنگ پوست درختان، سنگ و خاک است. ارغوانی و سبز لیمویی ممکن است جزئی از پالت رنگی طبیعت باشند، اما این به آن معنا نیست که گزینه های خوبی برای یک خانه ی روستیک هستند. سبک روستیک به رنگ قهوه ای محدود نمی شود، می توان رنگ های روشن تری نیز در این سبک استفاده کنید. این رنگ ها به خوبی با فضای روستیک شما هماهنگ می شوند و در عین حال آشنا و سنتی به نظر می رسند. مثال آبی جین، قرمز کوکاکوال، زرد طالیی و فیروزه ای کم رنگ می توانند جزء این دسته باشند. در این سبک به دلیل نزدیکی به فضای روستایی مواد و مصالح به کار رفته در طراحی دکوراسیون و معماری ساختمان بیشتر طبیعی بوده و چوب یکی از اصلی ترین متریال های به کار رفته است،که حسب نیاز به میز، صندلی، تخت و کمد تبدیل شده اند.آنچه نیاز بوده تراشیده شده و الباقی به همان حالت رها شده است. از پرداختها و نازک کاریها روی چوب خبری نیست و اصالت و مرکز توجه، طبیعت خود چوب است.معمولاً چوب ها رنگ نمی شوند و یا فقط با پوششی مات بدون اینکه جال داده شوند و یا با رنگهای مصنوعی چوب را پوشش دهند اندود می گردند.

  • سبک مدیترانه ای

    خیال انگیزی سبک مدیترانه ای، تصاویری از سکونت گاه های ساحلی، آب های درخشان فیروزه ای، روزهای آفتابی و غروب های پر احساس را تداعی می کند. زیبایی ساده ی این سرزمین به واسطه ی خانه های خیره کننده اش منعکس می شود. این سبک مبتنی بر بافت ها و پرداخت های اتفاقی و روستیک در قالب فرم ها و خطوط کالسیک اروپایی است که چشم انداز محلی را منعکس می کنند. مصالح نیازمند مراقبت کم، رنگ های خاکی و جیغ، فرفورژه ها و نور طبیعی زیاد همگی از نشانه های شناخته شده ی سبک مدیترانه ای هستند که بر سطح پایین تجمل در آن تأکید می کنند. خانه های مدیترانه ای همیشه سرشار از نور طبیعی فراوان هستند. این خانه ها بدون پنجره های بزرگ، قاب های نشاط بخش پنجره و نسیم مداوم دریا، گویی چیزی کم دارند.

  •  

همزمان با توسعه شهر نشینی و روند رو به تخریب محیط زیست کاربرد مفهوم پایداری در معماری و مفهومی به نام معماری پایدار را ایجاد کرده که در این نوع معماری ساختمان با موقعیت مکانی شرایط اقلیمی و طبیعت پیرامون خود تعامل و ارتباط متقابل را به وجود می‌آورد. معماری پایدار یا معماری سبز[1] رویکردی است که تاکید بر امکان ساختمان در رابطه با اکوسیستم[2] و محیط جهانی دارد بالا بردن بازده مصرف انرژی در تمامی دوران استفاده از ساختمان از مهمترین اهدف معماری پایدار است و مبنای آن بر اتخاذ تصمیماتی استوار است که هرگونه تاثیر منفی ساختمان بر محیط و انسان را کاهش دهد.

[1]– Green Architecture

[2]– Ecosystem

معماری پایدار که در واقع زیرمجموعه طراحی پایدار است را شاید بتوان یکی از جریان‌های مهم معاصر به حساب آورد که عکس‌العملی منطقی در برابر مسایل و مشکلات عصر صنعت به شمار می‌رود. برای مثال، بیش از 40 درصد از ذخایر سوخت های فسیلی در جهان در ساختمان‌ها مصرف می‌شود که این به نوبه خود منجر به بحران‌های زیست‌محیطی شده است.

معیارها و الگوهای طراحی پایدار سبب شده است تا معماران بسیاری در سراسر جهان معیارهای آن را در طراحی های خود به کار گیرند و از این طریق به بهبود کیفیت محیط زیست خود کمک کنند.

ادامه مطلب

طراحی ویلا

برنامه ريزي مجموعه اي از تصميمات با مشخصات كمي و كيفي و يا فضايي در افق هاي زماني تعريفدشده است كه شكل اجرايي آن از طريق طرح ريزي تعريف مي شود. طرح ريزي بدون داشتن برنامه ايدهدفمند ممكن نيست و برنامه ريزي بدون شكل اجرايي آن(طرح ريزي)، مفهوم فضايي و كالبدي به خوددنمي گيرد؛ بنابراين اين دو مفهوم جدا از يكديگر نبوده و بايد به صورت مكمل يكديگر به كار روند. از نظردترتيبي بايد گفت كه ابتدا براي يك پروژه برنامه ريزي مي شود و سپس اين برنامه ها در قالب هايي طرح ريزي شده و شكل اجرايي به خود مي گيرند.

معماری منظر یک هنر و دانش طراحیست که به زمین، آب، بستر، محیط و فضای سبز نظام و سازمان می دهد و دانش کلاسیک معماری در این زمینه چندان جوابگو نبوده است و متأسفانه در حال حاضر نیز توجه به علم معماری منظر در ایران صرفا در حد محافل آکادمیک و دانشگاهی مطرح است.

 

معماری سبز را بیشتر با اصطلاح (معماری پایدار) می شناسند ؛ اصطلاحی کلان که به شرح تکنیک هایی در طراحی معماری می پردازد که همسو با نگرش های زیست محیطی بوده و با ایده احترام به طبیعت شکل گرفته است. بدین ترتیب در معماری سبز به جای دشمنی با طبیعت ، انرژی های آن مهار شده و به بهترین شکل درساختمان ها مورد استفاده قرار می گیرد. دستیابی به چنین هدفی با اندک نگرشی ممکن می شود. به عنوان مثال در یک ساختمان سبز و همراه با طبیعت از مواد و مصالحی استفاده می شود که برای طبیعت زیان نداشته و نه تنها آن را آلوده نمی کند ، بلکه قابل برگشت به چرخه طبیعت است. ساختمانی که با استفاده ازمصالح پیرامون خود و در عین حال به گونه ای مستحکم بنا شده باشد، خود جزئی ازطبیعت می شود. در استقرار چنین ساختمانی ، فراهم کردن دسترسی آسان به حمل ونقل عمومی واز جمله دوچرخه و پیاده رو مناسب مدنظر قرار می گیرد ؛ چرا که بدین ترتیب استفاده از اتومبیل به حداقل خواهد رسید. هم چنین جهت یابی ساختمان با توجه به جهت بهینه تابش خورشید و با هدف حداکثر استفاده از نور طبیعی و کسب انرژی رایگان به عنوان مثال تجهیز بنا با آبگرمکن خورشیدی و مولد برق نوری است. ولیکن آن چه در این گونه ساختمان ها به خصوص دارای اهمیت است فراهم کردن راه و مکانی برای ورود به طبیعت به بنا است که می تواند مثلا با ایجاد برش هایی در حجم پر کردن آن با فضای سبز انجام شود.

ادامه مطلب

آغاز معماری معاصر ایران را می‌توان از حدود سال 1300 شمسی به بعد تصور کرد؛ دورهای که در اثر تحولات سیاسی و اجتماعی، جریان زندگی اجتماعی و اقتصادی ایران تغییر کرد، سیمای شهرهای ایران متحول شد و ساختمان‌های جدیدی متناسب با نیازهای زندگی مدرن، مانند واحدها و مجموعه‌های مسکونی جدید، ادارات، کارخانجات، بانکها، ایستگاههای راهآهن، دانشگاهها و …، در شهرها به وجود آمدند. این بناها بر خلاف بناهای قبل از تاریخ معاصر که به دست معماران سنتی طراحی و ساخته میشدند، به تدریج به دست معماران تحصیلکرده طراحی گردیدند که این معماران در ابتدا عمدتاً غیرایرانی بودند و سپس اندکاندک معماران ایرانی که در مدارس معماری خارج از ایران تحصیل کرده بودند و به دنبال آن، با ایجاد اولین مدرسه معماری ایران در حدود سالهای 1320، معماران دانش‌آموخته در داخل ایران، نیز به آنها اضافه شدند.

ادامه مطلب

هویت از موضوعات بحث برانگیز معماری معاصر ایران است.

مساله هویت در دوران معاصر تحت تاثیر تغییر مفهوم هویت در سه دوره پیش ازمدرن، مدرن و پس ازمدرن بوده است. در دوران پیش ازمدرن باور های دینی، شرایط اقلیمی، محدودیت های فنی و نیاز های اجتماعی نوعی معماری منسجم و هماهنگ را ایجاد کردند که به سبب انسجام شکل گرفته، به معماری باهویت مشهور شد. نوعی نظم پنهان در این معماری مشاهده م یشود که موجب شده، اصل وحدت در کثرت در این آثار قابل مشاهده باشد. در این دوران هرچند بناها با یکدیگر متفاوت بودند و هیچ دو بنایی را نم یتوان یافت که با دیگری هم شکل و یا همسان باشد، اما نوعی هماهنگی آلی (زیستی) در آن ها وجود داشت. نمونه های قابل توجهی از این انسجام در شهر های سنتی ایرانی  خلق شده اند.