طراحی داخلی

طراحي داخلي: حرفه ای بين رشته اي است كه فضاهاي داخلي را طراحي مي كند. طراحي هاي انجام شده از سوي اين گروه از طريق دستكاري در حجم فضايي، موقعيت قرارگيري عناصر و وسايل خاص مي پردازد. پروژه هايي كه طراح داخلي در آن مشغول به فعاليت است معمولاً در سازه بناي موجود تغييري ايجاد نمي كند يا تغييرات بسيار اندك است و ساختار اصلي فضا حفظ مي شود. طراحي داخلي فروشگاه ها، نمايشگاه ها و فضاهاي مسكوني از متداول ترين پروژه هاي اين رشته است.

معماري داخلي: اعمال تغييرات كلي در بناهاي موجود به منظور استفاده مجدد از ساختمان توسط شاغلين اين رشته انجام مي شود. اين رشته نقش پلي ارتباطي ميان حرفه هاي طراحي داخلي و معماري را دارد و به همين دليل حل كنندۀ مسائل پيچيده ساختاري است. پروژه هايي نظير موزه ها، گالري ها و به طور كلي بسياري از بناهاي عمومي و ساختمان هاي تجاري و طرح توسعه بناهاي مسكوني را شامل مي شود

دكوراسيون داخلي (تزیینات داخلي): براي انتقال يك ويژگي خاص در يك فضا از هنر تزيين استفاده مي شود كه با معماري موجود آن به خوبي كار كند. اين رشته در قالب انتخاب و اجراي نقش سطوح )كف، ديوار و سقف(، تز یینات مبلمان، نورپردازي و مصالح فعاليت مي كند و به تغييرات ساختاري بناي موجود بسيار كم مي پردازد. فضاهايي كه اين شغل طراحي مي كند كاربردهاي متفاوتي دارد.

ساماندهی عوامل محیطی تاثیرگذار بر کیفیت فضای معماری نقش مهمی در چگونگی بازخورد مخاطب از ارتباط با فضا، و به تبع آن کنش های رفتاری او خواهد داشت. عوامل محیطی کلید دست یابی به طراحی موفق بر مبنای پاسخ گویی به نیازهای کاربر می باشد، و این مهم بر عهده ی طراح است که با شناخت دقیق این نیازها در فرایند طراحی، و شکل دهی مناسب عوامل محیطی در جهت پاسخ دهی به نیازهای کاربر، اعم از نیازهای جسمی و روحی، افزایش کیفیت فضای معماری را سبب شود.

توجه به معیارهای زیباشناسی در طراحی داخلی

مفهوم زیباشناسی در معماری

عوامل بسیار زیادی مانند قابلیت استفاده، ساختار، مقاومت مصالح، مسائل مالی و بالاخره ضوابط ساختمانی این آزادی را محدود می کند. زیبا شناختی تنها عاملی که باید مورد توجه قرار گیرد نیست. اما در این نیز که این عامل در معماری نقشی اصلی دارد نمی توان شک کرد.

هدف از بکار بردن اصول زیبایی شناسی در طراحی داخلی، رسیدن به مجموعه ای هماهنگ در طرح است. درک وحدت در طراحی، احساس منحصر به فردی است که از ایجاد ترکیبی هماهنگ، منسجم و از اجزای مختلف منتج می شود. ملاک زیبایی به خصایص، ویژگی ها و کیفیاتی گفته می شود که در خود آن مورد زیبایی وجود دارد و ما آن ها را مبنای حکم زیبایی شناسانه قرار می دهیم. در حقیقت موضوع علم زیبایی شناسی، اول تشخیص و درک عواملی است که در ادراک یک شی یا یک فرآیند تجربی زیبا یا حداقل خوشایند نقش دارند و دوم درک توانایی انسان برای ابداع جلوه هایی است که از نظر زیبایی شناسی خوشایند به حساب می آیند.