امروزه محوطه‌سازی با گیاهان بومی در حال رواج است و دلیل آن هم واضح است. استفاده از گیاهان بومی نه تنها سازگار با محیط زیست است، بلکه راهی هوشمندانه برای صرفه‌جویی در زمان و نیروی کار نیز می‌باشد. به علاوه، آنها به زیبایی گیاهان غیربومی هستند. چه به دنبال گسترش مجموعه خود باشید و چه تازه کار را شروع کرده باشید، از این نکات تخصصی برای محوطه‌سازی موفق با گیاهان بومی استفاده کنید.

گیاهان بومی گیاهانی هستند که به طور طبیعی در یک منطقه خاص رشد می‌کنند. آنها با شرایط غالب رشد تکامل یافته‌اند، بنابراین به مراقبت کمتری نیاز دارند. گیاهان بومی که ذاتاً مقاوم هستند، اغلب می‌توانند بهتر از گیاهان غیربومی در برابر بیماری‌ها و آفات مقاومت کنند. همه اینها به معنای داشتن یک منظره با نگهداری کمتر برای شماست. در واقع نیازهای اکولوژیک این دست از گیاهان مانند نور، رطوبت و دما بر شرایط اکولوژیک محیط منطبق است. 

باغ‌های بومی پس از احداث، عموماً به نگهداری بسیار کمتری نسبت به چمن‌های سنتی نیاز دارند. این به معنای چمن‌زنی کمتر، ورودی کمتر و صرف زمان بیشتر برای لذت بردن از حیاط به جای کار کردن روی آن است.»

گیاهان بومی نیز به طبیعت سود می‌رسانند. مناظر بومی یکی از در دسترس‌ترین راه‌ها برای ایجاد تغییر معنادار در محیط زیست هستند. این دست از گیاهان از گرده افشان‌ها حمایت می‌کنند ، برای حیات وحش غذا و سرپناه فراهم می‌کنند و به پاکسازی هوا و آب ما کمک می‌کنند.»

در حالی که مناظر حال حاضر حومه شهر اغلب به گیاهان غیربومی با فواید اکولوژیکی کم متکی هستند، باغ‌های بومی گیاهانی را به نمایش می‌گذارند که با محیط اطراف خود تکامل یافته‌اند و روابط ضروری با حشرات و حیات وحش برقرار کرده‌اند. 

استفاده از گیاهان بومی و مقاوم

گیاهان بومی به‌دلیل سازگاری طبیعی با اقلیم، نیاز آبی بسیار کمتری دارند.

به عنوان نمونه 
در محوطه‌سازی ویلایی در منطقه گرم و خشک، به‌جای گیاهان  پرآب‌بر، از:

• سرو شیراز

• ابریشم ایرانی

• پنیزتوم

• بوکا

استفاده شود که نیاز آبی را به‌طور محسوسی کاهش خواهد داد.

برای لذت بردن از مزایای فراوان گیاهان بومی در فضای سبز خود، کار زیادی لازم نیست. نلسون می‌گوید: «هر گیاه بومی، صرف نظر از میزان تلاش، تفاوتی ایجاد می‌کند.» این نکات را دنبال کنید تا گیاهان بومی را با موفقیت به فضای سبز خود اضافه کنید.

اضافه کردن گیاهان بومی می‌تواند به سادگی کاشتن یک گلدان بزرگ روی ایوان یا پاسیو با تعدادی گیاه باشد که به ترتیب شکوفه می‌دهند. «اگر مطمئن نیستید، از گیاهان کوچک شروع کنید. این رویکرد تدریجی به شما و همسایگانتان زمان می‌دهد تا با این تغییر سازگار شوید و از آن شگفت زده شوید.»

اگر از قبل باغ یا باغچه‌ای دارید، به دنبال نقاط باز برای کاشت چند گیاه بومی باشید.  «اگر به دنبال شروعی کم‌زحمت هستید، کاشت گیاهان بومی در باغچه موجود گزینه بسیار خوبی است. این کار گیاهانی را که از قبل به آنها وابسته هستید حفظ می‌کند، به کار آماده‌سازی کمتری نیاز دارد و یک تغییر بصری ملایم‌تر ارائه می‌دهد  به عنوان مثال، نقاط خالی را با گیاهان بومی پر کنید یا چند گیاه غیربومی را که به آنها علاقه ندارید، حذف کنید تا برای گیاهان بومی جا باز شود.

اگرچه آهسته پیش رفتن مزیت‌هایی دارد، اما در مورد گیاهانی که مهاجم هستند ، رویکردی تهاجمی‌تر لازم است . نلسون می‌گوید: «ما حذف گونه‌های مهاجم مانند سنجد تلخ، عرعر یا … را توصیه می‌کنیم، زیرا آن‌ها می‌توانند به طور فعال به مناطق طبیعی اطراف آسیب برسانند و مدیریت باغ‌های بومی و سنتی را دشوارتر کنند.»

ایجاد یک باغچه جدید مانند شروع با یک صفحه سفید است و به شما کنترل بیشتری بر چیدمان، انتخاب گونه‌ها و عملکرد اکولوژیکی می‌دهدو همچنین می‌تواند رقابت بلندمدت گیاهان کم‌فایده را کاهش دهد.»

سعی کنید بخشی از چمن را با بستری از درختان، درختچه‌ها و گیاهان چندساله بومی جایگزین کنید و زیستگاهی چندلایه برای حیات وحش فراهم کنید. یا از گل‌های چندساله و گیاهان یکساله خودکاشت برای جذب گرده افشان‌ها استفاده کنید. در نهایت، بهترین رویکرد به اهداف، جدول زمانی و میزان آمادگی شما برای بازطراحی منظرتان بستگی دارد.»

اگر شهرداری شما اجازه داده است، یک باغچه کنار خیابان با استفاده از گیاهان بومی کوتاه‌تر و مقاوم به خشکی که می‌توانند با شرایط سخت کنار بیایند، بکارید. «یکی از بهترین نکات در مورد گیاهان بومی، تنوع آنهاست. چه گیاهی کوتاه و مرتب بخواهید و چه وحشی و طبیعی، گونه‌های بومی وجود دارند که تقریباً با هر سبک و فضایی سازگار هستند.»

اگر نگران ظاهر گیاهان هستید،  بسیاری از گیاهان بومی را می‌توان به شیوه‌ای مرتب و هدفمند نگهداری کرد که به راحتی با محوطه‌سازی سنتی ترکیب شود.

بسیاری از علف‌ها و گل‌های وحشی بومی دارای سیستم ریشه‌ای گسترده‌ای هستند که عمیق و گسترده رشد می‌کنند و به کاهش رواناب و جلوگیری از فرسایش کمک می‌کنند . یک نقطه پست در باغ پیدا کنید که آب به طور طبیعی پس از بارندگی در آن جمع می‌شود یا منطقه‌ای نزدیک به دهانه ناودان، و یک باغ بارانی پر از گونه‌های بومی مناسب برای آن شرایط بکارید. این بستر به نفوذ آب به داخل زمین به جای جاری شدن در فاضلاب‌های سطحی کمک می‌کند.

از آنجا که مناظر طبیعی چند لایه هستند، باغ خود را در سه لایه بکارید. ابتدا، یک لایه از گیاهان ساختاری ایجاد کنید که شامل درختان، درختچه‌ها، علف‌های بلند و گیاهان چند ساله با اشکال متمایز و مورد توجه در تمام طول سال است. سپس، انواع فصلی، شامل گیاهان با ارتفاع متوسط ​​که از بهار تا پاییز شکوفه‌های فصلی دارند ، به همراه شاخ و برگ‌های جالب به عنوان پرکننده میانی، بکارید. برای لایه سوم، از گیاهان پوششی یا گیاهان کم رشد که سایه گیاهان بلندتر را می‌پذیرند، استفاده کنید.

کاشت گیاهان در فاصله نزدیک، فضا را به حداکثر می‌رساند و ظاهری پویاتر و بافت‌دارتر به همراه فرصتی برای داشتن تنوع گیاهی بیشتر ایجاد می‌کند. گیاهان با فاصله نزدیک به عنوان “مالچ زنده” خود عمل می‌کنند تا علف‌های هرز را سرکوب کنند، دمای خاک را حفظ کنند و رطوبت خاک را حفظ کنند.

اگرچه گیاهان بومی معمولاً پس از بالغ شدن به نگهداری کمتری نیاز دارند، اما نگهداری از آنها در اوایل رشد مفید است. بسترهای تازه کاشته شده را به آرامی مالچ پاشی کنید و آنها را از علف‌های هرز پاک کنید و در صورت نیاز تا زمان استقرار کامل گیاهان (۱ تا ۲ سال) به آنها آب اضافی بدهید. از استفاده از کود یا آفت‌کش خودداری کنید، اما آماده باشید که هر گیاهی را که تمایل به بذرپاشی فراوان دارد، از بین ببرید.

قبل از تغییر به بومی‌ها، مقررات محلی که ممکن است بر محوطه‌سازی طبیعی تأثیر بگذارند را بررسی کنید . این مقررات شامل قوانین مربوط به علف‌های هرز و مقررات آتش‌سوزی می‌شود که می‌تواند محدوده مجاز محوطه‌سازی طبیعی را محدود کرده و نحوه مدیریت آن را تعیین کند.

تغییر می‌تواند چالش‌برانگیز باشد، به‌خصوص وقتی که با ایده‌های قدیمی در مورد اینکه یک حیاط «خوب» چگونه است، در تضاد باشد. او می‌گوید: «اما این همچنین فرصتی برای بازنگری در آن استانداردها است.» به همسایگان اطلاع دهید که چه کاری انجام می‌دهید، سپس مطمئن شوید که محوطه‌سازی شما عمدی به نظر می‌رسد، نه اینکه از آن غفلت شود. در اینجا نحوه انجام این کار آمده است:

• از گیاهان کوچکتری استفاده کنید که پخش نمی‌شوند یا نیازی به قیم ندارند.
• ارتفاع گیاه را در حیاط جلویی تا ارتفاع سینه یا پایین‌تر محدود کنید تا از احساس رشد بیش از حد جلوگیری شود. گیاهان بلندتر را می‌توان در حیاط خلوت یا جایی که حریم خصوصی یا ایجاد حفاظ مورد نظر است، استفاده کرد.
• گیاهان پلکانی، از کوتاه تا متوسط ​​و بلند، برای بهترین دید.
• گیاهان را به صورت دسته‌ای یا پراکنده بکارید. خوشه‌های بزرگتر از گیاهان یکسان باعث می‌شوند باغ کمتر نامرتب یا آشفته به نظر برسد.
• مطمئن شوید که همیشه در طول فصل‌ها چیزی شکوفا می‌شود.
• چمن‌زنی اطراف باغچه، مالچ‌پاشی روی گیاهان و ایجاد مسیرها و لبه‌ها.
• اضافه کردن صندلی و یک سازه باغی مانند داربست ، آلاچیق