هرس نادرست گیاهان می‌تواند به درختان و درختچه‌ها آسیب جدی وارد کند.

اگر مطمئن نیستید که چقدر باید هرس کنید یا چه زمانی باید هرس‌های خود را برای رام کردن رشد سرکش گیاه انجام دهید، هرس گیاهان می‌تواند کاری طاقت‌فرسا به نظر برسد . بدترین اشتباهات هرس می‌تواند باعث استرس غیرضروری گیاه شود و منجر به آشفتگی ناخوشایند شود. با این حال، اکثر درختان، درختچه‌ها و سایر گیاهان با رشد چوبی مقاوم هستند و اغلب پس از هرس نادرست، دوباره به حالت عادی برمی‌گردند. اما اگر از لیست اشتباهات رایج زیر هنگام هرس گیاهان دوری کنید – و به جای آن نکاتی را برای روش بهتر هرس دریافت کنید – کل منظره شما متاثر خواهد بود. 

قطع جوانه‌های در حال رشد، رایج‌ترین اشتباهی است که مردم هنگام هرس درختان و درختچه‌های گلدار مرتکب می‌شوند . این کار در دراز مدت به گیاه آسیبی نمی‌رساند، اما نتایج آن در کل فصل رشد قابل مشاهده است. گیاهان در زمان‌های مختلف سال جوانه‌های گل و میوه تولید می‌کنند. برخی از گیاهان که در اوایل بهار شکوفه می‌دهند، مانند انواع خاصی از گل‌های ادریسی ، جوانه‌های گل خود را در تابستان قبل تولید می‌کنند. هرس چنین گل ادریسی در اوایل بهار، جوانه‌های گل زود باز شده را از بین می‌برد. سایر درختچه‌های گلدار در بهار جوانه‌های گل تولید می‌کنند و در تابستان و پاییز گل می‌دهند.  

رویکرد بهتر: در اینجا یک دستورالعمل کلی وجود دارد: اگر یک درخت یا درختچه در بهار یا اوایل تابستان شکوفه می‌دهد، احتمالاً جوانه‌های گل خود را در طول فصل رشد قبلی تولید می‌کند. برای هرس گیاهان گلدار بهاری و تابستانی تا بعد از گلدهی آنها صبر کنید. اگر گیاهی در اواسط تابستان یا پاییز گل می‌دهد ، احتمالاً در طول فصل رشد فعلی جوانه‌های گل تولید می‌کند و می‌توان آن را در اوایل بهار هرس کرد. درختان میوه از این قاعده مستثنی هستند . اگرچه آنها در بهار شکوفه می‌دهند، اما بیشتر درختان میوه باید در اواخر زمستان 

وسوسه‌انگیز است که یک درخت یا درختچه‌ی بیش از حد رشد کرده را در یک جلسه هرس، کاملاً از ریشه بکنید . تمایل به بازگرداندن شکل گیاه به حالت اولیه، هماهنگ کردن آن با محیط اطراف و تمام کردن کار می‌تواند منجر به از بین رفتن بیش از حد رشد آن به یکباره شود. رشد سبز پررونق، شاخه‌ها و سیستم‌های ریشه گیاه را پشتیبانی می‌کند. کاهش شدید برگ های سبز دارای کلروفیل، بر تمام قسمت‌های گیاه تأثیر منفی می‌گذارد. هرس شدید می‌تواند در نهایت منجر به از بین رفتن گیاه شود.

رویکرد بهتر: هنگام هرس کردن یک درخت یا درختچه بیش از حد رشد کرده، هرگز بیش از یک سوم از جرم گیاه را در طول فصل رشد حذف نکنید. گیاهان بسیار رشد کرده را در طول سه سال هرس کنید. 

هرس سرزنی هرگز روش مناسبی برای هرس درختان نیست و به ندرت انتخاب خوبی برای کاهش اندازه درختچه‌های بزرگ است. قطع بی‌هدف شاخه‌های بزرگ برای کاهش طول آنها باعث می‌شود تعداد زیادی ساقه جدید از جوانه‌هایی که درست زیر محل برش قرار دارند، بیرون بیایند. شاخه‌های جدید معمولاً اتصال ضعیفی به درخت دارند و به زودی با افزایش اندازه هر شاخه و افزایش آسیب‌پذیری آن، به یک خطر تبدیل می‌شوند. 

رویکرد بهتر: اندازه درخت یا درختچه را با بریدن عمدی شاخه‌ها تا شاخه مجاور در مورد درخت یا تا سطح زمین در مورد درختچه‌ها کاهش دهید. روش دیگر برای کاهش اندازه درخت، بریدن شاخه خیلی بلند تا شاخه جانبی است که قطر آن یک سوم تا نصف قطر شاخه‌ای است که حذف می‌کنید. این شاخه جانبی به زودی نقش شاخه حذف شده را بر عهده می‌گیرد و رشد سالمی ایجاد می‌کند.

وسوسه‌انگیز است که با هرس کردن در اواخر تابستان یا پاییز، منظره را برای زمستان آماده کنید . در برابر این وسوسه مقاومت کنید. هرس در اواخر فصل رشد می‌تواند باعث ایجاد انبوهی از رشد جدید و حساس شود. رشد جدید به اندازه کافی مقاوم نیست که در برابر چرخه‌های یخ‌زدگی و ذوب شدن زمستان مقاومت کند. پوسیدگی می‌تواند به سرعت شروع شود، رشد جدید را از بین ببرد و به شاخه‌های مجاور نفوذ کند. 

رویکرد بهتر: در بیشتر مناطق، بعد از اول شهریور هرس نکنید. با هرس درختان و درختچه‌ها در اواخر زمستان،  کارهای باغبانی بهاری را با سرعت بیشتری شروع کنید.

احتمالاً دیده‌اید که روی تنه یا شاخه‌های بزرگ، جایی که کسی شاخه‌ای را بریده و چسب هرس یا پیوند استفاده کرده است . زمانی تصور می‌شد که این درمان‌های موضعی از بیماری جلوگیری می‌کنند، اما در واقع رطوبت را در ناحیه زخم حفظ می‌کنند و محیط مناسبی را برای رشد ارگانیسم‌های بیماری‌زا ایجاد می‌کنند . 

رویکرد بهتر: اجازه دهید زخم‌های ناشی از هرس به طور طبیعی بهبود یابند. هیچ گونه چسبی روی محل هرس نمالید.