باغ گیاهشناسی میسوری (Missouri Botanical Garden)، Sparganium erectum را به عنوان یک گیاه بومی سازگار برای کاشت در لبه‌های گل‌آلود یا کم‌عمق برکه‌ها، دریاچه‌ها و جویبارهای آرام توصیف می‌کند. این منبع تأکید می‌کند که گیاه به دلیل سیستم ریزومی قوی، برای تثبیت خاک در مناطق مستعد فرسایش کنار آب بسیار مناسب است و ساختار عمودی آن بافت و ارتفاع مورد نیاز را به حاشیه‌های طبیعی می‌بخشد (منبع: Missouri Botanical Garden – Sparganium erectum).

سرویس ماهی و حیات‌وحش ایالات متحده (USFWS) در راهنمای گیاهان تالابی خود، نقش اکولوژیک بارهنگ شمشیری را برجسته می‌سازد. این گیاه زیستگاه مهمی برای بی‌مهرگان آبزی فراهم می‌آورد که منبع غذایی برای ماهی‌های جوان و پرندگان آبزی هستند. ساقه‌ها و برگ‌های متراکم آن نیز پناهگاهی امن برای پرندگان در حال لانه‌سازی ایجاد می‌کنند. همچنین به عنوان یک فیلتر طبیعی برای رسوبات و مواد مغذی اضافی عمل می‌کند (منبع: US Fish and Wildlife Service – National Wetland Plant List).

دفتر حفاظت از محیط زیست نیوزلند (New Zealand Department of Conservation) این گونه را به عنوان یک علف هرز آبزی مهاجم و تحت نظارت معرفی می‌کند. گزارش‌ها نشان می‌دهد که توده‌های متراکم آن می‌توانند جریان آب را در کانال‌ها و نهرها مسدود کنند، با گونه‌های بومی رقابت کرده و برای کشاورزی و تفریحات آبی مشکل‌ساز شوند. کنترل آن شامل روش‌های مکانیکی (برداشت) و شیمیایی است، اما ریشه‌کنی کامل آن دشوار است (منبع: New Zealand Department of Conservation – Pest Plant Control).