سازمان حفاظت محیط زیست ایالات متحده (USEPA)، Myriophyllum spicatum را به عنوان یک گونه مهاجم اولویت‌دار معرفی کرده که تأثیرات منفی شدیدی بر محیط‌های آبی دارد. این آژانس خاطرنشان می‌کند که توده‌های متراکم این گیاه با کاهش شدید نفوذ نور، جریان آب و سطح اکسیژن محلول، زیستگاه ماهی‌ها را تغییر داده و تنوع گیاهان آبزی بومی را از بین می‌برند. کنترل آن نیازمند برنامه‌ریزی بلندمدت و ترکیبی از روش‌های مکانیکی، زیستی و شیمیایی است (منبع: United States Environmental Protection Agency – Invasive Species).

اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) این گونه را در فهرست یکی از بدترین مهاجمان جهانی قرار داده است. گزارشی از کمیسیون بقای گونه‌های IUCN تأکید می‌کند که گسترش آن عمدتاً ناشی از فعالیت‌های انسانی از جمله حمل‌ونقل دریایی و تجارت آکواریوم است. این گیاه توانایی آللوپاتیک (ترشح مواد شیمیایی بازدارنده) برای مهار رشد رقیبان را نیز دارد که مزیت رقابتی مضاعفی به آن می‌دهد (منبع: IUCN Global Invasive Species Database – Myriophyllum spicatum).

خدمات پارک‌های ملی کانادا (Parks Canada) در دستورالعمل مدیریت خود هشدار می‌دهد که جلوگیری از انتشار، کلیدی‌ترین مرحله است. آنها تأکید می‌کنند که قایق‌ها، تریلرها و تمام تجهیزات آبی باید قبل از ترک یک پهنه آبی به دقت معاینه، تمیز و خشک شوند تا از جابجایی ناخواسته قطعات گیاه جلوگیری شود. آگاهی‌رسانی عمومی به کاربران دریاچه‌ها مهم‌ترین ابزار برای مهار گسترش این گونه محسوب می‌شود (منبع: Parks Canada – Eurasian Watermilfoil Management).