نخل بیسمارک، یا نخل نقره‌ای یا نخل آبی با نام علمی Bismarckia nobilis نخلی خوشه‌ای، تک‌تنه و چشمگیر با اندازه بسیار بزرگ است که به دلیل رنگ غیرمعمول و جذاب برگ‌هایش شهرت جهانی دارد. تنه آن ضخیم، صاف و به رنگ خاکستری مایل به قهوه‌ای است که با حلقه‌های برجسته باقی‌مانده از پایه برگ‌های ریخته شده پوشیده شده است. برگ‌های بادبزنی شکل (پالمیت) آن بسیار بزرگ (تا ۳ متر قطر)، به رنگ آبی-نقره‌ای متالیک درخشان و روی دمبرگ‌های بلند و خاردار قرار دارند. این نخل دوپایه است و نخل‌های نر و ماده گل‌آذین‌های بزرگ و شاخه‌شاخه‌ای تولید می‌کنند. میوه‌ها قهوه‌ای تیره و کوچک هستند.

نخل بیسمارک به دلیل اندازه غول‌پیکر، رنگ نقره‌ای-آبی منحصر به فرد و فرم مجسمه‌وار، یک گیاه نقطه کانونی (Focal Point) بی‌نظیر و لوکس در طراحی منظر گرمسیری، نیمه‌گرمسیری و مدیترانه‌ای محسوب می‌شود. از آن به عنوان تک‌درخت نمادین در ورودی‌های باشکوه، میادین بزرگ، پارک‌های موضوعی و باغ‌های ویلاهای مجلل استفاده می‌شود. رشد آن در جوانی کند، اما پس از استقاری کامل، سریع می‌شود. این نخل به بادهای شدید مقاوم است اما نیاز به فضای بسیار زیادی برای نمایش کامل ابعاد و زیبایی خود دارد.

برای ایران، این گیاه تنها در مناطق گرمسیر مرطوب یا نیمه‌مرطوب جنوب کشور که یخبندان ندارند، قابل کشت دائمی و موفق است. در استان‌های بسیار گرم جنوبی مانند هرمزگان (جزیره قشم، بندرعباس)، سیستان و بلوچستان (چابهار) و جنوب استان کرمان (جیرفت) که سرمای زمستان به ندرت به صفر نزدیک می‌شود، می‌تواند به عنوان یک درخت باشکوه و دائمی کشت شود. در اقلیم نیمه‌خشک معتدل (تهران، اصفهان، شیراز) و مناطق سردسیر به هیچ وجه قابل کشت نیست و در سرمای مختصر از بین می‌رود. حتی در شمال ایران (گیلان و مازندران) نیز به دلیل سرمای زمستان، گزینه مناسبی محسوب نمی‌شود.