درخت ایلان با نام علمی Ailanthus altissima درختی خزان‌دار، بسیار مقاوم و سریع‌الرشد است که به‌دلیل توان بالای سازگاری با شرایط نامساعد شهری—از آلودگی هوا گرفته تا فقر خاک—در بسیاری از شهرهای جهان گسترش یافته است. برگ‌های بزرگ و شانه‌ای آن ظاهری نیمه‌گرمسیری ایجاد می‌کند و تاج درخت در سنین بالاتر گسترده و سایه‌دار می‌شود.

این گونه به‌واسطهٔ سیستم ریشه‌ای قوی و مکنده، توان بالایی در تثبیت خاک‌های سست دارد اما از سوی دیگر، به‌دلیل رفتار تهاجمی (Invasive) و ترشح مواد آللوپاتیک، می‌تواند رشد سایر گیاهان را محدود کند. بنابراین استفاده از آن در طراحی منظر باید کنترل‌شده و آگاهانه باشد.

در ایران، درخت عرعر (ایلان) به‌طور طبیعی یا کاشته‌شده در بسیاری از شهرها دیده می‌شود و برای فضاهای حاشیه‌ای، پروژه‌های تثبیت خاک، کمربندهای سبز صنعتی و مناطق کم‌نگهداری کاربرد دارد، اما برای باغ‌های کوچک یا فضاهای رسمی توصیه نمی‌شود.

اگر دوست دارید، می‌تونم در ادامه:
🌳 مقایسه آیلانتوس با گونه‌های جایگزین غیرتهاجمی
🌿 یا لیست درختان مقاوم شهری بدون رفتار مهاجم
را هم دقیقاً با نگاه طراحی منظر براتون آماده کنم.