خرنوب با نام علمی Ceratonia siliqua درختی همیشه‌سبز، باوقار و بسیار مقاوم از خانواده حبوبات است که به‌خاطر میوه‌های غلافی و شیرینش (خَرُّوب یا خروب) مشهور است. این درخت بومی منطقه مدیترانه است اما طی قرن‌ها در مناطق گرمسیری و نیمه‌خشک جهان، از جمله جنوب ایران، گسترش یافته است. ظاهر آن باشکوه و سایه‌گستر است؛ با تنه‌ای کوتاه و پیچ‌خورده و تاجی گنبدی، گرد و بسیار انبوه از برگ‌های مرکب براق. گل‌های کوچک و قرمز آن چشمگیر نیستند، اما غلاف‌های بزرگ، قهوه‌ای و چرمی آن که مستقیماً روی تنه و شاخه‌های اصلی می‌رویند (پدیده Cauliflory)، ویژگی متمایزکننده آن است. این غلاف‌ها که حاوی دانه‌هایی سخت و بسیار یکنواخت (منشأ واحد اندازه‌گیری قیراط) و پالپی شیرین هستند، به‌طور سنتی به‌عنوان غذای دام، ماده اولیه در صنایع غذایی (جایگزین کاکائو، غلیظ‌کننده) و دارو استفاده می‌شوند. خرنوب نماد پایداری، بقا و بهره‌وری در شرایط سخت است؛ درختی که با کمترین نیاز آبی، بیشترین سایه و فایده را ارائه می‌دهد.