بلند مازو
شکوه جنگلهای شمال ایران
بلند مازو با نام علمی Quercus castaneifolia یکی از عظیمالجثهترین و باوقارترین درختان بومی جنگلهای هیرکانی ایران است. این درخت با برگهای بزرگ، براق و دندانهدارش که شباهت قابل توجهی به برگهای درخت شاهبلوط دارد، حتی در میان سایر بلوطهای منطقه نیز کاملاً متمایز است. در پاییز، تاج گسترده آن به رنگ قهوهای-طلایی باشکوهی تبدیل میشود که منظرهای خیرهکننده در جنگل میآفریند. تنه راست و ستبر و شاخههای نیرومند آن، نمادی از استحکام و طول عمر است که گاه به چندین قرن میرسد.
اهمیت اکولوژیک و ضرورت حفاظت و معرفی
این گونه نه تنها از نظر زیبایی، بلکه از نظر اکولوژیک و اقتصادی نیز بسیار ارزشمند است. بلوطهای آن منبع غذایی برای حیات وحش بوده و چوب مرغوب آن در صنعت چوبکاری کاربرد دارد. متأسفانه، مانند بسیاری از گونههای جنگلی با رشد کند، جمعیت آن تحت فشار قرار دارد. کاشت و معرفی این گونه در پروژههای جنگلکاری و پارکهای جنگلی شهری در شمال ایران، گامی مهم در راستای حفظ تنوع ژنتیکی و احیای هویت جنگلهای کهن کشور است. البته موفقیت در کشت آن منوط به انتخاب محل مناسب با خاکی غنی و غیرآهکی و آب و هوای مرطوب است.
| ردیف | مشخصه | توضیحات |
|---|---|---|
| 1 | نام علمی | Quercus castaneifolia C.A.Mey. |
| 2 | نام رایج | بلند مازو، Chestnut-leaved Oak |
| 3 | خانواده | Fagaceae (راشیان) |
| 4 | خاستگاه | ایران (جنگلهای هیرکانی)، قفقاز، ارمنستان |
| 5 | فرم رشد | درخت بلند و تنومند با تنه مستقیم و تاج گسترده، گنبدی و متراکم. در جنگلهای انبوه تنه بدون شاخه در نیمه پایینی. |
| 6 | ارتفاع نهایی | ۲۵–۳۵ متر (در زیستگاه تا ۴۰ متر) |
| 7 | گستردگی تاج | ۲۰–۲۵ متر |
| 8 | سرعت رشد | کند (خصوصاً در سالهای اولیه) |
| 9 | نوع برگ | برگ بزرگ (۱۰-۲۰ سانتیمتر)، بیضوی-نیزهای، با حاشیه دندانهدار نوکتیز، براق و چرمی، سبز تیره در بالا، خاکستری-کرکدار در پشت. بسیار شبیه برگ درخت شاهبلوط. |
| 10 | ریزش برگ | خزانپذیر |
| 11 | رنگ پاییزی | قهوهای-طلایی تا برنزی (بسیار چشمگیر و ماندگار) |
| 12 | گلدهی | بهار (اردیبهشت) |
| 13 | رنگ گل | نر: شاتونهای زرد آویزان. ماده: گلهای کوچک قرمز. |
| 14 | نیاز نوری | آفتاب کامل تا نیمهسایه |
| 15 | نیاز آبی | متوسط. نیازمند خاک مرطوب و عمیق. به خشکی تابستانه مقاومت متوسطی دارد ولی ترجیح میدهد. |
| 16 | مقاومت سرمایی | خوب. تا -۲۵ درجه سانتیگراد. |
| 17 | مقاومت گرمایی | متوسط (به خشکی هوا و گرمای شدید حساس است) |
| 18 | نوع خاک | خاکهای عمیق، حاصلخیز، لومی و با زهکشی خوب. خاکهای سنگین رسی و آهکی را تحمل نمیکند. |
| 19 | pH خاک | ۵٫۵–۷٫۰ (اسیدی تا خنثی) – به خاکهای آهکی حساس است. |
| 20 | مقاومت خشکی | متوسط (در خشکی شدید حاشیه برگها میسوزد) |
| 21 | تحمل شوری | ضعیف |
| 22 | مقاومت آلودگی هوا | متوسط |
| 23 | آفات و بیماریها | نسبتاً مقاوم. ممکن است دچار شبپره بلوط، شته یا بیماری ذغالی شود. |
| 24 | طول عمر | بسیار طولانی (۴۰۰–۶۰۰ سال، گاهی بیش از ۱۰۰۰ سال) |
| 25 | نیاز به هرس | بسیار کم. هرس فقط برای حذف شاخههای مرده یا آسیبدیده. ساختار طبیعی باشکوه آن باید حفظ شود. |
| 26 | کاربرد در طراحی | تکدرخت نمونه (Specimen) مجلل در پارکهای بزرگ و باغهای میراثی، احیای جنگلهای هیرکانی، پارکهای جنگلی شهری، بلوارهای عریض با فضای کافی. |
| 27 | فاصله کاشت | ۱۵–۲۰ متر (با توجه به گستردگی نهایی تاج) |
| 28 | امکان کاشت گلدانی | خیر. |
| 29 | نیاز به مراقبت | کم (در شرایط مناسب اقلیمی و خاکی). |
| 30 | سازگاری اقلیمی ایران | مناطق مرطوب و نیمهمرطوب شمال کشور با تابستانهای خنک: استانهای گیلان، مازندران، گلستان، مناطق مرتفع البرز. برای مناطق خشک و نیمهخشک مرکزی و جنوبی ایران مناسب نیست. |
| 31 | مقاومت باد | خوب (ریشه عمیق) |
| 32 | مقاومت سایه | خوب (به عنوان گونه زیراشکوب در جنگلهای انبوه تکامل یافته است) |
| 33 | حساسیت به غرقابی | متوسط (زهکشی ضعیف را برای مدت طولانی تحمل نمیکند) |
| 34 | ویژگی خاص | ۱. برگهای مجلل و براق: از زیباترین برگها در میان بلوطها. ۲. چوب با ارزش: چوب آن محکم، بادوام و با ارزش اقتصادی بالا برای روکش و مبلمان. ۳. بلوط خوراکی: میوه آن (بلوط) نسبت به بسیاری از بلوطها تلخی کمتری دارد و پس از فرآوری قابل مصرف است. ۴. نماد استقامت: به دلیل عمر طولانی و هیکل تنومند. |
| 35 | بهترین زمان کاشت | پاییز (پس از خزان) برای استقرار بهتر ریشه. |
| 36 | نکته مهم طراحی | سرمایهگذاری برای نسلهای آینده. این درخت با رشد کند خود، برای پروژههای سریعالنتایج مناسب نیست، اما برای ایجاد یک منظر باشکوه، پایدار و میراثی بینظیر است. نیاز به فضای کافی برای نمایش عظمت خود دارد. |
| 37 | کاربرد اقلیمی پیشنهادی در ایران | پارکهای ملی و جنگلی شمال ایران (مانند پارک جنگلی نور)، احیای عرصههای تخریبشده جنگلهای هیرکانی، باغهای گیاهشناسی به عنوان یک گونه بومی شاخص، محوطه دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی در مناطق مرطوب. |
