لاله واژگون با نام علمی  imperial (Fritillaria imperialis)، گیاهی چندساله علفی و پیازی از خانواده سوسنیان (Liliaceae) است. خاستگاه آن مناطق کوهستانی از ترکیه تا کشمیر است. این گیاه به‌داری فرمی کاملاً چشمگیر و معماری‌گونه است: یک ساقه محکم و راست که در انتها به یک دسته برگ‌های سبز براق و نیزه‌ای شکل ختم می‌شود و درست زیر آنها، چتری (فراهم) از گل‌های بزرگ و زنگوله‌ای شکل به رنگ‌های نارنجی، زرد یا قرمز آتشین آویزان است. در بالای این چتر گل، یک دسته برگ کوچک (براکته) شبیه تاج قرار دارد که به گیاه ظاهری سلطنتی می‌بخشد. پیاز آن بسیار بزرگ و دارای بویی تند است که گفته می‌شود موش‌ها و حشرات موذی را دفع می‌کند. این گیاه برای ایجاد نقطه کانونی در حاشیه‌های بهاری و باغ‌های کلاسیک استفاده می‌شود.

در منابع آلمانی، این گیاه به عنوان یک گونه خاص و حفاظت‌شده در برخی مناطق کوهستانی اروپا معرفی می‌شود و بر نیاز آن به زمستان سرد و خاک با زهکشی استثنایی تأکید می‌شود. در طب سنتی چین، این گیاه اگرچه بومی منطقه نیست، اما گونه‌های مشابهی از جنس Fritillaria مانند Fritillaria thunbergii از دیرباز یکی از مهم‌ترین داروها برای درمان سرفه، خلط آور و پاکسازی ریه هستند. با این حال، Fritillaria imperialis عمدتاً برای مقاصد زینتی کشت می‌شود و استفاده دارویی رایج از آن در مقایسه با گونه‌های دیگر کمتر گزارش شده است.