سوسن سفید با نام علمی Lilium candidum،  گیاه چندساله پیازدار از خانواده سوسنیان (Liliaceae) است. این گونه که بومی بالکان و خاورمیانه است، قرن‌ها به‌عنوان نمادی از پاکی و زیبایی در هنر و مذهب مورد ستایش قرار گرفته است. گیاهی راست‌قامت با ساقه‌ای محکم و برگ‌های سبز براق نیزه‌ای است که به صورت مارپیچی دور ساقه قرار می‌گیرند. در اوایل تابستان، گل‌آذین خوشه‌ای آن شکوفا می‌شود و گل‌های بزرگ، شیپوری شکل و سفید خالص با کلاله‌های زرد طلایی و عطری شیرین و سنگین را نمایش می‌دهد. برخلاف بسیاری از سوسن‌ها، پیاز آن فاقد پوشش محافظتی (اسکال) است و باید به صورت سطحی کاشته شود.

در باغبانی اروپایی، Lilium candidum به عنوان یک گیاه میراثی و تاریخی با ارزش فرهنگی عمیق شناخته می‌شود و اغلب در باغ‌های صومعه‌ها و کلبه‌های قدیمی یافت می‌شود. منابع آلمانی بر نیاز خاص آن به آهک در خاک و محل کاشت با زهکشی عالی تأکید می‌کنند. این گیاه در برابر بیماری‌های قارچی به ویژه بوتریتیس (سوختگی سوسن) نسبتاً حساس است و نیاز به گردش هوای خوب دارد. از دیدگاه تاریخی، از گل‌های آن برای تهیه عرقیات و پمادهای گیاهی در طب عامیانه اروپا استفاده می‌شد. سمیت احتمالی پیاز برای گربه‌ها نیز هشدار داده می‌شود. به دلیل قداست آن، به عنوان یک گیاه مناسب برای باغ‌های یادبود و آرامگاه توصیه می‌گردد.

در منابع چینی، Lilium candidum  به عنوان نماد پاکی، وقار و هماهنگی مورد احترام است و اغلب در مراسم عروسی و مناسبت‌های مذهبی حضور دارد. در طب سنتی چین (TCM)، پیاز خشک‌شده آن، با طبیعت سرد و طعم شیرین-تلخ، برای مرطوب کردن ریه‌ها، آرام کردن اعصاب و پاک کردن حرارت استفاده می‌شود. کاربردهای آن شامل درمان سرفه خشک، بی‌خوابی و اضطراب است. با این حال، هشدار داده می‌شود که مصرف خام آن می‌تواند سمی باشد و باید تحت نظر پزشک استفاده شود. ارزش زینتی آن به‌عنوان یک گل شاخه‌بریده لوکس نیز بسیار برجسته است.