نرگس با نام علمی (Narcissus tazetta)،  گیاهی چندساله علفی و پیازی از خانواده نرگسیان (Amaryllidaceae) است. خاستگاه آن حوزه مدیترانه، از جنوب اروپا تا خاورمیانه و آسیای مرکزی است. این گونه به‌دلیل عادت رشد چندگل‌دهی (خوشه‌ای) و عطر شدید و شیرین گل‌هایش متمایز می‌شود. هر ساقه گل‌دهنده می‌تواند بین ۳ تا ۲۰ گل به رنگ سفید خالص با تاج (کاپ) کوچک و فنجانی شکل به رنگ زرد روشن یا نارنجی تولید کند. برگ‌ها نیزه‌ای، باریک و به رنگ سبز-آبی هستند. به دلیل گلدهی زمستانه تا اوایل بهار و سهولت کشت، هم در فضای باز (در مناطق معتدل) و هم برای گلدهی اجباری (فورسینگ) در گلدان داخل خانه بسیار محبوب است.

در منابع این گیاه به عنوان یک گونه مقاوم و سازگار برای مراتع مرطوب بهاره و نیز یک گیاه سمی مهم ذکر شده است، زیرا تمام بخش‌های آن به ویژه پیازها حاوی آلکالوئیدهای سمی هستند. در چین، این گیاه (水仙, Shuǐxiān، به معنای “پری آبی”) به طور گسترده به عنوان گیاه زینتی و نماد سال نو کشت می‌شود. در طب سنتی چین، اگرچه تمام بخش‌های گیاه سمی تلقی می‌شوند، اما از گل‌ها و پیازها با احتیاط بسیار بالا و تحت پردازش خاص، برای خواص ضدویروسی، ضدالتهابی و ضدتوموری در درمان سنتی برخی بیماری‌ها استفاده محدودی شده است. تحقیقات مدرن بر روی آلکالوئیدهای موجود در آن برای کاربردهای دارویی احتمالی متمرکز است.