ختمی  با نام علمی Althaea officinalis گیاهی علفی چندساله باشکوه و بلندقامت از خانواده پنیرکیان (Malvaceae) است که خاستگاه آن مناطق مرطوب اروپا، شمال آفریقا و غرب آسیاست و در نواحی مرطوب ایران نیز به صورت خودرو یافت می‌شود. این گیاه اشرافی به‌خاطر قد بلند، برگ‌های مخملی و مخملی‌شکل و گل‌های بزرگ، صورتی کمرنگ یا سفید با مرکز ارغوانی شهرت دارد. اما شهرت اصلی آن در جهان طب، به ریشه، برگ و گل لعاب‌دار و نرم‌کننده آن بازمی‌گردد که قرن‌ها به عنوان یک داروی گیاهی آرام‌بخش برای سرفه، گلو درد و ناراحتی‌های گوارشی استفاده شده است. نام ژنریک “Althaea” از کلمه یونانی به معنای “درمان” گرفته شده است. این گیاه نماد شفا، ملایمت و زیبایی طبیعی است.

ظاهر ختمی دارویی، تنومند و چشمگیر است. ساقه‌های راست و پرشاخه آن که می‌توانند ارتفاعی قابل توجه پیدا کنند، پوشیده از برگ‌های سبز خاکستری مخملی و سه‌لتی است که بافتی نرم و لطیف دارند. از اواسط تابستان تا اوایل پاییز، گل‌های پنج‌گلبرگی و بشقابی شکل به قطر ۳-۵ سانتی‌متر، به تعداد فراوان در طول ساقه ظاهر می‌شوند و منظره‌ای رمانتیک و روستایی خلق می‌کنند. کل گیاه، از ریشه گرفته تا گل، پوشیده از کرک‌های ریز است که به آن حالتی مخملی و ظاهری مه‌آلود می‌بخشد. این گیاه علاوه بر ارزش دارویی، جاذب قوی زنبورها و پروانه‌ها است و در باغ‌های کلبه‌ای و طبیعی جایگاهی ویژه دارد.

از نظر سازگاری با اقلیم ایران، ختمی دارویی یک گیاه با پتانسیل بالا برای مناطق مرطوب و یا آبیاری‌شده است. اگرچه به رطوبت کافی خاک علاقه دارد، اما پس از استقرار تا حدی به خشکی مقاوم است. تحمل آن به شوری خاک و شرایط ساحلی، آن را برای کاشت در کنار آب‌نماها، حاشیه برکه‌های مصنوعی، باغ‌های گیاهان دارویی مرطوب و حتی برای تثبیت خاک در مناطق مرطوب مناسب می‌سازد. این گیاه با ترکیب بی‌نظیر زیبایی ظاهری، کاربرد دارویی و اکولوژیک، می‌تواند به عنوان یک گونه ارزشمند در توسعه فضای سبز پایدار و باغ‌های درمانگر در ایران مورد توجه قرار گیرد.