زنبق با نام علمی Iris × germanica گیاهی چندساله غده‌ای (ریزوم‌دار) چشمگیر و مجسمه‌وار از خانواده ایریداسه (Iridaceae) است. این گیاه دورگه پیچیده و باستانی، حاصل قرن‌ها انتخاب و اصلاح بشر است و به عنوان یکی از نمادین‌ترین و محبوب‌ترین زنبق‌های باغی در جهان شناخته می‌شود. این گل اشرافی به‌خاطر گل‌های بزرگ، پیچیده و خیره‌کننده، ساختار سه‌بخشی بی‌نظیر (سه گلبرگ ایستاده به نام استاندارد، سه گلبرگ آویخته به نام فال و سه کاسبرگ ریشدار در مرکز) و رنگ‌آمیزی بی‌نهایت متنوع و اغلب مخملین (سفید، بنفش، زرد، نارنجی، قهوه‌ای، ترکیبی از چند رنگ با طرح‌های حاشیه‌ای و چشم‌گونه) شهرت افسانه‌ای دارد. زنبق ریشدار نماد امید، خرد، ایمان و شکوه پادشاهی است.

ظاهر این گیاه، کاملاً عمودی و ساختاریافته است. برگ‌های شمشیری شکل، پهناور و سبز-خاکستری آن به صورت بادبزنی از یک ریزوم ضخیم و خزنده (که روی سطح خاک قرار می‌گیرد) می‌رویند و دیواره‌ای زیبا و گرافیکی ایجاد می‌کنند. در اواسط بهار، ساقه‌های گل‌دهنده محکم و بلند از میان برگ‌ها سر برمی‌آورند و چندین غنچه را حمل می‌کنند که به تدریج و در طول چند هفته می‌شکفند. هر گل یک شاهکار کوچک است که پروانه‌ها را جذب می‌کند. پس از گلدهی، برگ‌های تزئینی گیاه تا اواخر پاییز باقی می‌مانند. ریزوم آن به آرامی گسترش یافته و توده‌های وسیعی تشکیل می‌دهد.

از نظر سازگاری با اقلیم ایران، زنبق ریشدار یک گیاه ایده‌آل و کم‌توقع برای اکثر مناطق کشور، به ویژه مناطق معتدل و خشک است. مقاومت بسیار خوب آن به خشکی، گرمای تابستان، سرمای زمستان و خاک‌های فقیر و آهکی، نیاز آبی کم پس از استقرار و نگهداری آسان، آن را به گزینۀ برتر برای حاشیه‌های آفتابی، باغ‌های صخره‌ای، کاشت در گلدان‌های بزرگ و ایجاد نقطه کانونی در باغ‌های کلاسیک و مدرن تبدیل کرده است. این گیاه برای فضاهای سبز شهری پایدار، پارک‌ها و باغ‌های ایرانی که نیاز به گل‌های بهاری با عظمت و ماندگاری دارند، انتخابی ممتاز است.