صابونی با نام علمی Teucrium chamaedrys گیاهی کوچک، همیشه‌سبز و بسیار متراکم از خانواده نعناعیان (Lamiaceae) است که خاستگاه آن مناطق خشک، صخره‌ای و آهکی اروپا، آسیای غربی و شمال آفریقا بوده و در برخی مناطق کوهستانی ایران نیز به صورت خودرو یافت می‌شود. این گیاه فشرده و زیبا به‌خاطر فرم بالشتکی بسیار متراکم، برگ‌های کوچک، براق و دندانه‌دار شبیه برگ بلوط و خوشه‌های کوتاه و متراکم از گل‌های ریز به رنگ صورتی-ارغوانی یا قرمز-ارغوانی شناخته می‌شود. نام گونه “chamaedrys” به معنای “بلوط زمینی” است که به شباهت برگ‌های آن به برگ بلوط اشاره دارد. این گیاه نماد استقامت، سازگاری و زیبایی کم‌توقع است.

ظاهر مریم گلی چمنی، منظم و کم‌اندام است. ساقه‌های چوبی و پرانشعاب آن به صورت فشرده رشد کرده و توده‌ای پیوسته، سفت و زمین‌خراش تشکیل می‌دهند که ارتفاع آن به ندرت از ۱۵-۳۰ سانتی‌متر تجاوز می‌کند، اما می‌تواند گسترشی تا ۶۰ سانتی‌متر یا بیشتر داشته باشد. برگ‌های ریز، بیضی شکل و براق آن که به صورت متقابل قرار گرفته‌اند، بافتی غنی و ظریف ایجاد می‌کنند. در اواخر بهار تا اواسط تابستان، سرشاخه‌های گیاه با گل‌های لوله‌ای دو لب کوچک پوشیده می‌شوند که در گل‌آذین‌های کوتاه و متراکم قرار گرفته و زنبورهای عسل را به خود جذب می‌کنند. این گیاه با رشد آهسته و فرم پایداری که دارد، گزینه‌ای ایده‌آل برای پرچین‌های کوتاه بسیار متراکم، مرزبندی مسیرهای باغ، پوشش تزئینی روی دیوارهای کوتاه خشکه‌چین و باغ‌های صخره‌ای است.

از نظر سازگاری با اقلیم ایران، مریم گلی چمنی یک گنجینه سازگار و کم‌نیاز برای مناطق خشک و کوهستانی کشور محسوب می‌شود. مقاومت استثنایی آن به خشکی، خاک‌های فقیر و آهکی، گرمای شدید، سرمای زمستان و هرس سنگین، نیاز آبی ناچیز و توانایی پوشش سریع زمین، آن را به پوشش زمینی ممتاز برای کنترل فرسایش در شیب‌های آفتابی، پر کردن فضاهای بین سنگ‌فرش و ایجاد الگوهای رسمی در باغ‌های کلاسیک کوچک تبدیل کرده است. این گیاه برای فضاهای سبز شهری پایدار، پارک‌های مینیاتوری و مناطقی که نیاز به پوششی همیشه‌سبز و کم‌نیاز دارند، انتخابی هوشمندانه است.