موسی در گهواره (ترادیسکانسا) با نام علمی Tradescantia spathacea یک گیاه علفی چندساله، همیشه‌سبز و بسیار مقاوم از خانواده کملیناسه (Commelinaceae) است که خاستگاه آن مناطق گرمسیری مکزیک، آمریکای مرکزی و کارائیب می‌باشد. این گیاه جذاب و پرطرفدار به‌خاطر برگ‌های نیزه‌ای شکل، براق و رنگین خود که ترکیبی دیدنی از سبز تیره در سطح بالا و بنفش-ارغوانی مایل به قرمز در پشت برگ هستند، شهرت یافته است. نام رایج “موسی در گهواره” به گل‌های کوچک و سه‌پَر سفید آن اشاره دارد که درون براکته‌های (گل‌پوش) قایقی شکل و بنفش رنگ محصور شده‌اند، گویی نوزادی در گهواره‌ای ارغوانی آرمیده است. این گیاه نماد رنگ‌آمیزی بی‌تکلف، رشد آسان و تصفیه‌کنندگی هوا است.

ظاهر موسی در گهواره، مجسمه‌وار و جذاب است. برگ‌های آن مستقیماً از یک ساقه کوتاه و ضخیم که به تدریج قد می‌کشد، می‌رویند و فرمی رزتی (چرخشی) ایجاد می‌کنند. با گذشت زمان، ساقه قد کشیده و گیاه حالت آویزان یا رونده پیدا می‌کند، که آن را برای گلدان‌های آویز و سبدهای معلق ایده‌آل می‌سازد. گل‌دهی آن نامنظم اما جذاب است و در شرایط مناسب می‌تواند در طول سال رخ دهد. اما ارزش اصلی این گیاه در برگ‌های رنگین و کم‌توقع آن است که حتی در نور کم نیز رنگ بنفش خود را حفظ می‌کنند. این گیاه با تولید پاجوش‌های فراوان، به سرعت پرپشت شده و می‌تواند به عنوان پوشش زمینی در مناطق فاقد یخبندان نیز استفاده شود.

از نظر سازگاری با شرایط داخلی ایران، موسی در گهواره یک گیاه آپارتمانی ایده‌آل محسوب می‌شود. مقاومت خوب آن به سایه، رطوبت پایین هوای داخل، و غفلت گاه‌به‌گاه، رشد سریع و تکثیر بسیار آسان، آن را به یکی از محبوب‌ترین گیاهان زینتی برگ‌دار در خانه‌های ایرانی تبدیل کرده است. نگارنده زنده ماند و حتی سبز بودن در زیر برف در منطفه دشت مشاء دماند را مشاهده کرده است. این گیاه نه تنها زیباست، بلکه مطالعات نشان داده‌اند که در تصفیه هوا  از برخی آلاینده‌ها مؤثر است.