فلفل بِتل گیاهی رونده چندساله، همیشه‌سبز و معطر از خانواده فلفل‌سیاهیان (Piperaceae) است که به‌خاطر برگ‌های پهن، قلبی شکل و براقش که در بسیاری از فرهنگ‌های آسیایی به ویژه در جنوب و جنوب شرق آسیا دارای ارزش آیینی، اجتماعی و دارویی بسیار بالایی است، شناخته می‌شود. خاستگاه آن احتمالاً مالزی یا هند شرقی است. این گیاه با نام‌های «پان»، «برگ کاوا» و «فلفل هندی» نیز معروف است. ساقه‌های آن نیمه‌چوبی، منعطف و در گره‌ها ریشه‌زا هستند و می‌توانند به عنوان گیاهی رونده یا خزنده رشد کنند. برگ‌های آن دارای عطر و طعمی تند، گرم و معطر (شبیه به اوکالیپتوس یا میخک) هستند. گل‌آذین‌های آن شبیه به گربه‌ای (شبیه فلفل سیاه) اما کوچک‌تر و کم‌اهمیت از نظر زینتی هستند. این گیاه بیشتر به خاطر برگ‌هایش که در ترکیب “پان” (حاوی آهک، تُنباکو و گاهی ادویه‌جات دیگر) جویده می‌شود، شهرت دارد. با این حال، باید توجه داشت که این عادت با خطرات جدی سلامتی از جمله سرطان دهان مرتبط است.