یال اسبی با نام علمی (Ophiopogon japonicus) گیاهی علفی چندساله همیشه‌سبز از خانواده مارچوبه‌ایان (Asparagaceae) و بومی شرق آسیا (ژاپن، کره، چین) است. این گیاه به دلیل عادت رشد توده‌ای متراکم و برگ‌های باریک، کشیده، قوس‌دار و شبیه به علف به رنگ سبز تیره و براق، شناخته شده است. برخلاف ظاهر علف‌مانند، بافتی سفت و محکم دارد. در اواسط تابستان، گل‌آذین‌های کوتاه و پنهانی با گل‌های کوچک و بنفش-سفید رنگ تولید می‌کند که به میوه‌های تزئینی آبی-نیلی فیروزه‌ای کروی تبدیل می‌شوند. به دلیل تحمل استثنایی به سایه‌های عمیق، خشکی نسبی پس از استقرار و نیاز به نگهداری بسیار کم، یک پوشش زمینی ایده‌آل برای زیر درختان، مرز باغ‌های سایه‌دار و کاربری‌های مدرن و مینیمال است.

 در منابع بر دوام و کاربرد این گیاه در طراحی‌های معاصر و پاسیوهای کم‌نیاز تأکید شده است. در چین، این گیاه از جایگاهی دوگانه و بسیار مهم برخوردار است: هم به عنوان یک گیاه زینتی پوششی محبوب در باغ‌های کلاسیک چینی و هم به عنوان یک گیاه دارویی ارزشمند در طب سنتی چین (TCM). ریشه‌های غده‌ای و گوشتی آن (با نام «Maidong») برای درمان خشکی ریه‌ها، سرفه خشک، بی‌خوابی و به عنوان یک تونیک یین‌ساز، به طور گسترده‌ای برداشت و فرآوری می‌شود. این کاربرد دارویی عمیق، برخلاف صرفاً زینتی بودن بسیاری از گیاهان پوششی، به آن ارزش اقتصادی و فرهنگی قابل توجهی بخشیده است.