بنفشه

بنفشه با نام علمی Viola tricolor، گیاهی یکساله یا دوساله کوتاه‌عمر از خانواده Violaceae است. خاستگاه آن اروپا و مناطق معتدل آسیا می‌باشد. این گیاه که جد بسیاری از بنفشه‌های زینتی (پانس) است، به‌دلیل گل‌های کوچک و ظریفش که ترکیبی از سه رنگ بنفش (یا زرد)، سفید و سیاه (یا زرد) هستند، به راحتی قابل شناسایی است. برگ‌های آن متناوب، قلبی شکل یا نیزه‌ای با حاشیه دندانه‌دار هستند. این گونه اغلب در مراتع، زمین‌های کشاورزی و حاشیه جنگل‌ها یافت می‌شود و از اوایل بهار تا پاییز گل می‌دهد. در طب گیاهی فرانسه، به دلیل خواص تصفیه‌کننده خون و ضدالتهابی اش، به‌عنوان یک گیاه دارویی مورد احترام است.

در باغبانی این گل به‌عنوان یک گونه زینتی خودرو و مناسب برای باغ‌های طبیعی، باغ‌های صخره‌ای و کاشت در گلدان‌های روستایی ارزشمند است. از دیدگاه اکولوژیک، برای برخی از لاروهای پروانه‌ها میزبان است. در طب سنتی، بنفشه سه‌رنگ به‌عنوان یک داروی با طبیعت سرد و تلخ شناخته می‌شود که برای پاکسازی حرارت، detoxification (سم‌زدایی)، کاهش التهاب و درمان بیماری‌های پوستی مانند اگزما و آکنه استفاده می‌شود. اغلب به صورت موضعی (کمپرس) یا دم‌کرده مصرف می‌گردد.

ردیف مشخصه توضیح
۱ نام علمی Viola tricolor L.
۱.۱ معنی نام علمی Viola: نام لاتین بنفشه. tricolor: از لاتین: «tri» (سه) + «color» (رنگ)، به معنای “سه‌رنگ”.
۲ نام فارسی بنفشه سه‌رنگ، گل فرنگی، بنفشه وحشی
۳ نام انگلیسی Wild Pansy, Heartsease, Johnny Jump Up
۴ خانواده Violaceae (بنفشگان)
۵ تیپ گیاهی گیاه یکساله، دوساله یا چندساله کوتاه‌عمر
۶ ارتفاع گیاه ۱۰ تا ۳۰ سانتیمتر.
۷ گسترش گیاه ۱۵ تا ۲۵ سانتیمتر.
۸ فرم رشد کم‌ارتفاع، بوته‌ای و گسترده.
۹ سرعت رشد سریع.
۱۰ طول عمر یکساله/دوساله، اما معمولاً خودبذری می‌کند.
۱۱ رنگ برگ سبز متوسط.
۱۲ نوع برگ ساده، متناوب، قلبی شکل تا نیزه‌ای، با حاشیه دندانه‌دار کرک‌دار.
۱۳ ریزش برگ یکساله/دوساله.
۱۴ زمان گل‌دهی طولانی از اوایل بهار تا پاییز (فروردین تا آبان).
۱۵ رنگ گل ترکیبی از بنفش (یا زرد)، سفید و سیاه (یا زرد) در یک گل.
۱۶ عطر گل عطر ملایم و شیرین.
۱۷ نوع گل گل منفرد، پنج‌گلبرگی (دو بالا، دو کنار، یک پایین)، با طرحی شبیه صورت.
۱۸ ارزش زینتی بالا (گل‌های ظریف و رنگارنگ).
۱۹ ارزش اقتصادی متوسط (گیاه زینتی، دارویی و منبع ژن برای اصلاح ارقام پانس).
۲۰ سیستم ریشه فیبری.
۲۱ مقاومت به سرما عالی. بسیار مقاوم به سرما (Zone 3-9).
۲۲ مقاومت به گرما متوسط. در گرمای شدید تابستان ممکن است از بین برود.
۲۳ تحمل خشکی متوسط.
۲۴ نیاز آبی متوسط. خاک باید همواره کمی مرطوب باشد.
۲۵ نیاز نوری آفتاب کامل تا نیمه‌سایه (ترجیحاً آفتاب صبحگاهی و سایه بعدازظهر).
۲۶ نوع خاک خاک‌های لومی، غنی از هوموس، مرطوب و با زهکشی خوب.
۲۷ زهکشی خاک خوب.
۲۸ تحمل شوری کم.
۲۹ تحمل آلودگی هوا متوسط.
۳۰ مقاومت به باد خوب (به دلیل ارتفاع کم).
۳۱ آفات و بیماری‌ها شته، کنه تارعنکبوتی، سفیدک پودری، لکه‌برگی.
۳۲ نیاز هرس کم. حذف گل‌های پژمرده برای تشویق گل‌دهی مداوم.
۳۳ تغذیه (کوددهی) کم‌نیاز. در خاک‌های فقیر، کوددهی سبک در اول فصل.
۳۴ روش تکثیر بسیار آسان. ۱. کاشت بذر (در پاییز یا بهار). ۲. خودبذری طبیعی.
۳۵ فاصله کاشت ۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر.
۳۶ کاربرد در طراحی حاشیه‌های بهاری، باغ‌های صخره‌ای، پوشش زمین زیر درختان، کاشت در گلدان‌ها و سبدهای آویز، باغ‌های دارویی و کلبه‌ای.
۳۷ مناسب فضای شهری مناسب برای پارک‌ها و باغ‌های شهری با خاک مناسب.
۳۸ نکات اجرایی ویژه خودبذری: اگر بذرها برسند، سال بعد در اطراف گیاه مادری جوانه می‌زنند. کاشت پاییزه: در مناطق معتدل، کاشت پاییزه باعث گل‌دهی زودرس بهاره می‌شود.
۳۹ همنشین‌های مناسب دیگر گل‌های بهاری مانند پامچال، فراموشم‌نکن، و گل‌های پیازی کوچک.
۴۰ ارزش اکولوژیک خوب. منبع شهد زودرس برای حشرات.
۴۱ هشدار/محدودیت ممکن است در شرایط نامساعد مستعد بیماری قارچی شود.
۴۲ ویژگی برجسته گل‌های کوچک، زیبا و سه‌رنگ که تقریباً در تمام سال دیده می‌شوند و ارزش دارویی دارند.
۴۳ کاربرد دارویی و خوراکی دارویی: در طب سنتی اروپا و چین برای تصفیه خون، درمان مشکلات پوستی (اگزما، آکنه) و به عنوان خلط‌آور استفاده می‌شود. خوراکی: گل‌های آن خوراکی و زیباکننده سالاد هستند.
۴۴ چالش در ایران تابستان‌های گرم و خشک در بیشتر مناطق باعث از بین رفتن گیاه می‌شود.
۴۵ راهکار برای ایران کاشت به عنوان گیاه فصلی بهاره و پاییزه: بهترین عملکرد در بهار و پاییز. در تابستان با آبیاری منظم و سایه‌جزئی ممکن است زنده بماند. کاشت در مناطق خنک: در مناطق معتدل و کوهستانی شمال و غرب کشور می‌تواند دوره رشد طولانی‌تری داشته باشد.
۴۶ ارقام مختلف ارقام باغی با رنگ‌های متنوع و ثابت (نه سه‌رنگ) وجود دارد، اما گونه وحشی خود به صورت طبیعی رنگ‌های متنوعی دارد.
۴۷ آبیاری در ایران در فصل رشد (بهار و پاییز) آبیاری منظم لازم است. در تابستان نیاز به آبیاری دقیق و احتمالاً جابه‌جایی به محل خنک‌تر دارد.
۴۸ محل کاشت در باغ ایرانی در حاشیه باغچه‌های سایه-آفتاب، زیر درختان برگ‌ریز، در گلدان‌های بالکن‌های شرقی یا شمالی، و در باغ‌های صخره‌ای مناطق معتدل.
۴۹ برداشت و خشک‌کردن گل‌ها و برگ‌ها برای مصارف دارویی در زمان گل‌دهی برداشت و در سایه خشک می‌شوند. گل‌ها برای تزیینات خوراکی نیز برداشت می‌شوند.
۵۰ اقلیم پیشنهادی در ایران مناطق ایده‌آل: مناطق معتدل و مرطوب شمال (گیلان، مازندران، گلستان) و مناطق کوهستانی (آذربایجان، کردستان، البرز). مناطق با کشت فصلی: در سایر مناطق به عنوان گل بهاره یا پاییزه قابل کشت است. مناطق نامناسب: مناطق گرم و خشک تابستانه بدون مدیریت ویژه.