آمورفا با نام علمی Amorpha fruticosa که به با نام‌های درختچه نیل کاذب یا شب‌بوی بیابانی شناخته می‌شود، درختچه ای برگریز با سازگاری فوق‌العاده به شرایط سخت محیطی است. این گیاه دارای برگ‌های مرکب شانه‌ای با ۱۳ تا ۳۵ برگچه کوچک، بیضی‌شکل و سبز-آبی رنگ است که ظاهری ظریف و سبک به آن می‌بخشد. در اواخر بهار تا اوایل تابستان، خوشه‌های ایستاده و خمیده‌ای از گل‌های کوچک بنفش-ارغوانی با پرچم‌های زرد طلایی برجسته روی آن ظاهر می‌شوند. این گل‌ها منبع شهد غنی برای زنبورها و سایر گرده‌افشان‌ها هستند. میوه‌های آن به صورت غلاف‌های کوچک و قهوه‌ای رنگ حاوی یک دانه است.

آمورفا به دلیل سیستم ریشه‌ای عمیق و قوی، مقاومت استثنایی در برابر خشکی، شوری خاک، سیلاب‌های موقت و بادهای شدید دارد. این ویژگی‌ها آن را به گزینه‌ای ایده‌آل برای کنترل فرسایش خاک در شیب‌ها، احیای زمین‌های تخریب‌شده (بیابان‌زایی)، بادشکن‌های کم‌ارتفاع و کاشت در خاک‌های فقیر تبدیل کرده است. فرم رشد آن بوته‌ای، پرپشت و با شاخه‌های متعدد از پای گیاه است. با هرس شدید می‌توان آن را به صورت متراکم نگه داشت. این گیاه مانند بسیاری از اعضای خانواده نخودها (Fabaceae) توانایی تثبیت نیتروژن هوا را دارد و خاک را حاصلخیزتر می‌کند.

برای ایران، این گیاه یک انتخاب استراتژیک و کم‌خطر برای مناطق خشک، نیمه‌خشک و حاشیه بیابان‌های کشور است. در استان‌های مرکزی و شرقی با اقلیم گرم و خشک (مانند یزد، کرمان، سمنان، سیستان و بلوچستان) می‌تواند به عنوان یک گونه پیشگام و تثبیت‌کننده در پروژه‌های بیابان‌زدایی و کمربند سبز استفاده شود. در اقلیم نیمه‌خشک معتدل (تهران، اصفهان) نیز در خاک‌های فقیر و با حداقل آبیاری رشد می‌کند. در مناطق شمالی مرطوب نیز قابل کشت است، اما ممکن است در رقابت با گیاهان پرنیازتر قرار گیرد. این گیاه بیشتر کاربرد اکولوژیک و مهندسی دارد تا صرفاً زینتی.