ابریشم مصری با نام علمی Caesalpinia-gilliesii درختچه ای نیمه‌خزان تا همیشه‌سبز با ویژگی‌های منحصر به فرد گرمسیری است. این گیاه دارای شاخه‌های نازک و برگ‌های مرکب دو بار شانه‌ای بسیار ظریف و سرخس‌مانند به رنگ سبز-خاکستری است. اما نمایش اصلی آن در تابستان رخ می‌دهد، زمانی که گل‌آذین‌های ایستاده و بلند از گل‌های پنج‌پهنی زرد طلایی با پرچم‌های بسیار بلند و قرمز جگری از مرکز آن بیرون می‌زند. این تضاد رنگ درخشان زرد و قرمز و فرم عجیب گل، ظاهری شبیه به یک پرنده استوایی یا شعلۀ آتش به گیاه می‌بخشد. پس از گلدهی، غلاف‌های بذر مسطح و قهوه‌ای رنگی تولید می‌کند که هنگام رسیدن با صدا باز می‌شوند.

این گونه به دلیل نمایش خیره‌کننده گل‌ها، تحمل بسیار بالا به خشکی شدید، گرمای طاقت‌فرسا و خاک‌های فقیر و قلیایی، یک گزینه ایده‌آل و چشم‌نواز برای باغ‌های خشک‌منظر (Xeriscape)، باغ‌های مدیترانه‌ای و فضاهای شهری کم‌آب است. فرم رشد آن باز، هواگذر و کمی نامنظم است. این گیاه به هرس خاصی نیاز ندارد، اما می‌توان آن را در اواخر زمستان برای کنترل اندازه یا حذف شاخه‌های آسیب‌دیده هرس کرد. توجه: غلاف‌های بذر و احتمالاً سایر بخش‌های گیاه سمی هستند.

برای ایران، این گیاه یک انتخاب استثنایی برای مناطق گرم، خشک و آفتابی کشور است. در استان‌های مرکزی، شرقی و جنوبی با اقلیم گرم و خشک (مانند یزد، کرمان، سیستان و بلوچستان، اصفهان، سمنان) به عنوان یک گیاه دائمی، بسیار مقاوم و کم‌نیاز می‌تواند در فضای سبز شهری، پارک‌ها و باغ‌های خصوصی کاشته شود. در اقلیم نیمه‌خشک معتدل (تهران، قم، کرج) نیز با آبیاری تکمیلی در تابستان قابل کشت موفق است، اما ممکن است در زمستان‌های سخت رفتار خزان‌کننده کامل داشته باشد و حتی از سطح زمین بمیرد، اما اغلب در بهار از ریشه مجدداً می‌روید. این گیاه برای حاشیه بزرگراه‌های آفتابی، میادین شهری، باغ‌های صخره‌ای و به عنوان نقطه کانونی مجسمه‌وار در ترکیب با گیاهان خاکستری‌برگ ایده‌آل است.