گل شراب با نام علمی Calycanthus floridus درختچه ای خزان‌کننده با ویژگی‌های حسی منحصر به فرد است. برگ‌های آن تخم‌مرغی تا بیضی شکل، متقابل و به رنگ سبز تیره براق هستند که در پاییز به زرد طلایی تبدیل می‌شوند. از اواخر بهار تا اوایل تابستان، گل‌های قهوه‌ای-ارغوانی تیره، گاهی مایل به قرمز، با گلبرگ‌های نوارنما و ضخیم بر روی شاخه‌ها ظاهر می‌شوند. این گل‌ها فاقد گلبرگ و کاسبرگ متمایز هستند و ساختاری اولیه دارند. عطر گل‌ها، پوست ساقه، برگ‌ها و حتی ریشه‌های آن شیرین، تند و ادویه‌ای است و یادآور عطر توت فرنگی، آناناس یا شراب برای افراد مختلف توصیف شده است. تمام بخش‌های گیاه معطر هستند.

گل شراب یک گیاه حسی و عطری برجسته برای باغ‌های موضوعی است. از آن می‌توان به عنوان تک‌درختچه زینتی در نزدیکی مسیرها یا محل نشیمن، در حاشیه‌های مختلط جنگلی یا به عنوان بخشی از یک باغ معطر استفاده کرد. فرم رشد آن بوته‌ای، گرد و پرپشت است و می‌تواند از طریق پاجوش گسترش یابد. این گیاه به هرس خاصی نیاز ندارد و نگهداری آن آسان است. توجه: تمام بخش‌های گیاه حاوی آلکالوئیدهای سمی هستند و نباید خورده شوند.

برای ایران، این گیاه بهترین سازگاری را با مناطق معتدل و خنک با تابستان‌های ملایم دارد. در اقلیم مرطوب و معتدل شمال کشور (گیلان و مازندران) در خاک‌های مرطوب و غنی عملکرد خوبی خواهد داشت. در اقلیم نیمه‌خشک معتدل (مانند تهران، البرز) نیز با آبیاری منظم و کاشت در مکان‌های نیمه‌سایه می‌تواند رشد موفقی داشته باشد. گرمای شدید و خشکی تابستان در این مناطق ممکن است به آن استرس وارد کند. در اقلیم سرد کوهستانی (آذربایجان، کردستان) نیز با پوشش برف زمستانی سازگار است. برای اقلیم‌های گرم و خشک جنوب و مرکز ایران مناسب نیست. این گیاه برای باغ‌های سایه‌دار، جنگل‌های مصنوعی و باغ‌های گیاهان معطر پیشنهاد می‌شود.

.