به ژاپنی با نام علمی Chaenomeles japonica درختچه ای خزان‌کننده کوچک و خاردار با گل‌دهی زودرس و بسیار چشمگیر در اواخر زمستان تا اوایل بهار است. برگ‌های آن کوچک، تخم‌مرغی شکل، دندانه‌دار و به رنگ سبز تیره براق هستند که پس از ظهور گل‌ها نمایان می‌شوند. در ماه‌های سرد سال، پیش از یا همزمان با جوانه‌زنی برگ‌ها، شاخه‌های آن با انبوهی از گل‌های قرمز، نارنجی، صورتی کم‌رنگ یا سفید پوشیده می‌شوند. گل‌ها معمولاً به قطر ۳-۴ سانتی‌متر و اغلب به صورت جفت یا خوشه‌های کوچک در امتداد شاخه‌های قدیمی ظاهر می‌شوند. پس از گل‌دهی، میوه‌های کوچک، معطر و زرد-سبزی تولید می‌کند که شبیه سیب کوچک است و خوراکی بوده (البته به صورت خام بسیار ترش و گس) و برای تهیه مربا، ژله و در طب سنتی کاربرد دارد.

به ژاپنی به دلیل گل‌دهی زودرس و رنگین، مقاومت بسیار بالا به سرما، خشکی (پس از استقرار) و انواع خاک، یک گیاه کم‌توقع و ارزشمند برای باغ‌های چهارفصل، فضای سبز شهری و احیای خاک‌های فقیر در مناطق سرد و معتدل است. فرم رشد آن بوته‌ای، متراکم، گسترده و خاردار است و می‌تواند به عنوان پرچین دفاعی غیررسمی یا پوشش زمینی برای کنترل فرسایش در شیب‌ها استفاده شود. این گیاه تحمل هرس خوبی دارد و می‌توان آن را پس از گل‌دهی هرس کرد.

برای ایران، این گیاه یک انتخاب عالی و کم‌خطر برای مناطق سردسیر، معتدل سرد و حتی نیمه‌خشک با زمستان‌های سرد است. در اقلیم سرد کوهستانی (آذربایجان، کردستان، خراسان شمالی، ارتفاعات البرز و زاگرس) به خوبی رشد می‌کند و سرمای زمستان برای تحریک گل‌دهی آن ضروری و مفید است. در اقلیم نیمه‌خشک معتدل (تهران، کرج، همدان، اراک) نیز با آبیاری معمولی سازگار است و گل‌دهی درخشانی در اسفند و فروردین خواهد داشت. برای اقلیم‌های گرم جنوبی با زمستان‌های ملایم مناسب نیست، زیرا ممکن است نیاز سرمایی آن تأمین نشود و گل ندهد. این گیاه برای باغ‌های صخره‌ای، حاشیه‌های خیابانی و پارک‌های شهری مناطق سردسیر پیشنهاد می‌شود.