گل یخ  با نام علمی  Chimonanthus praecox درختچه ای برگریز با ارزش زینتی استثنایی در فصل سرد است. این گیاه دارای برگ‌های ساده، نیزه‌ای شکل و به رنگ سبز روشن است که در پاییز زرد شده و می‌ریزند. شاخه‌های آن به رنگ خاکستری-قهوه‌ای هستند و در ماه‌های سرد سال، پیش از ظهور برگ‌ها و اغلب در میانه زمستان (دی و بهمن)، گل‌های معطر و مومی شکل آن بر روی شاخه‌های یکساله و قدیمی ظاهر می‌شوند. گل‌ها به رنگ زرد شفاف با مرکز قرمز-ارغوانی هستند، معطر بوده و عطری شیرین، شبیه به عسل و میوه را در هوای سرد پخش می‌کنند. این گل‌ها به صورت منفرد در بغل برگ‌های ریخته شده قرار دارند.

یاس زمستانه به دلیل گل‌دهی منحصربه‌فرد و معطر در اوج سرمای زمستان، یک گوهری نادر در باغ‌های چهارفصل محسوب می‌شود و امید و زندگی را در خلوت‌ترین فصل باغ زنده می‌کند. از آن می‌توان به عنوان تک‌درختچه زینتی در مکانی قابل مشاهده از پنجره خانه، در ورودی باغ یا در ترکیب با درختچه‌های همیشه‌سبز استفاده کرد تا گل‌های زرد آن بهتر دیده شوند. فرم رشد آن بوته‌ای و پرپشت است و رشد کندی دارد. این گیاه به هرس خاصی نیاز ندارد، مگر حذف شاخه‌های خشک یا مزاحم.

برای ایران، این گیاه بهترین سازگاری را با مناطق سردسیر و معتدل سرد کشور دارد. در اقلیم سرد کوهستانی (مانند آذربایجان، کردستان، خراسان شمالی، ارتفاعات البرز و زاگرس) به خوبی رشد می‌کند و سرمای لازم برای گل‌دهی را دریافت می‌کند. در اقلیم نیمه‌خشک معتدل (مانند تهران، کرج، قزوین) نیز با آبیاری معمولی در تابستان می‌تواند کشت موفقیت‌آمیزی داشته باشد، مشروط بر اینکه زمستان‌های آن به اندازه کافی سرد باشد. برای اقلیم‌های گرم جنوبی و حاشیه دریایی که زمستان‌های ملایمی دارند، گزینه مناسبی نیست زیرا ممکن است نیاز سرمایی آن تأمین نشود و گل ندهد. این گیاه برای باغ‌های ویلاهای ییلاقی، پارک‌های مناطق سردسیر و باغ‌های گیاهان معطر پیشنهاد می‌شود.