Cotoneaster frigidus که در ایران با نام‌های شیرخشت و کوژبَر  شناخته می‌شود، یک درختچه بزرگ یا درخت کوچک نیمه‌همیشه‌سبز تا خزان‌کننده با ارزش زینتی چندفصله است. برگ‌های آن تخم‌مرغی تا نیزه‌ای شکل، به رنگ سبز تیره و براق در سطح رو و کرک‌دار در سطح زیرین هستند که در پاییز ممکن است به رنگ زرد یا قرمز-نارنجی تبدیل شوند. در اواخر بهار، خوشه‌های مسطح و بزرگ از گل‌های سفید کوچک و کم‌رنگ که شبیه گل‌های خانواده رز هستند، سرتاسر شاخه‌ها را می‌پوشانند. این گل‌ها برای زنبورها جذاب هستند. ارزش اصلی گیاه در پاییز و زمستان است، زمانی که انبوهی از میوه‌های خوشه‌ای کوچک، کروی و به رنگ قرمز روشن و براق بر روی آن ظاهر می‌شوند و تا مدت‌ها باقی می‌مانند، مگر آنکه پرندگان آنها را بخورند.

این گونه به دلیل عادت رشد قوی، تاج گسترده و نمایش باشکوه میوه‌های قرمز، به عنوان یک تک‌درختچه یا درختی کوچک با تاج سایه‌انداز در باغ‌های بزرگ و پارک‌ها استفاده می‌شود. همچنین می‌توان از آن به عنوان پرچین بلند و غیررسمی یا به صورت تربیت‌شده بر روی یک پایه (درختچه استاندارد) استفاده کرد. مقاومت خوب آن به سرما، باد و انواع خاک، آن را به گیاهی کم‌توقع تبدیل کرده است. رشد آن نسبتاً سریع است. توجه: میوه‌ها برای انسان سمی هستند.

برای ایران، این گیاه در مناطق معتدل تا سردسیر کشور بهترین عملکرد را دارد. در اقلیم سرد کوهستانی (مانند آذربایجان، کردستان، خراسان شمالی، ارتفاعات البرز و زاگرس) به خوبی رشد می‌کند و میوه‌دهی درخشانی خواهد داشت. در اقلیم نیمه‌خشک معتدل (تهران، کرج، قزوین) نیز با آبیاری معمولی سازگار است و سرمای زمستانی این مناطق برای رنگ‌آمیزی بهتر میوه‌ها مفید است. در اقلیم گرم و خشک (یزد، کرمان) ممکن است استرس گرمایی داشته باشد و نیاز به آبیاری بیشتر و سایه‌جزئی دارد. این درختچه برای پارک‌های جنگلی، باغ‌های وسیع، حاشیه زمین‌های گلف و به عنوان گیاهی جاذب پرندگان پیشنهاد می‌شود.