دونزیا با نام علمی Deutzia gracilis درختچه ای خزان‌کننده کوچک و متراکم با گل‌دهی فوق‌العاده فراوان و چشمگیر در اواسط بهار است. برگ‌های آن سبز روشن، نیزه‌ای شکل و با حاشیه‌ای ریزدندانه هستند که در پاییز تغییر رنگ محسوسی ندارند و می‌ریزند. ارزش اصلی این گیاه در خوشه‌های انتهایی خمیده و پرپشتی است که از گل‌های کوچک، ستاره‌ای شکل و سفید خالص پوشیده شده است. این گل‌آذین‌ها به قدری انبوه هستند که می‌توانند شاخه‌های نازک گیاه را کاملاً خم کنند و منظره‌ای ابرمانند و برفی ایجاد کنند. گل‌ها معطر نیستند یا عطر بسیار ضعیفی دارند.

دوتزیای ظریف به دلیل فرم فشرده، رشد متراکم و نمایش گل‌های بهاری، یک گیاه ایده‌آل برای حاشیه‌های جلویی باغ، کاشت دسته‌جمعی، باغ‌های صخره‌ای و گلدان‌های بزرگ است. نگهداری آن آسان است و پس از استقرار به خشکی نسبی مقاوم می‌شود. کلید گل‌دهی انبوه در سال بعد، هرس بلافاصله پس از پایان گل‌دهی است، زیرا گل‌ها روی شاخه‌های یکساله تشکیل می‌شوند. این گیاه تحمل خوبی به سرما دارد.

برای ایران، این گیاه بهترین سازگاری را با مناطق معتدل تا سردسیر با تابستان‌های ملایم دارد. در اقلیم سرد کوهستانی (آذربایجان، کردستان، خراسان شمالی، ارتفاعات البرز و زاگرس) به خوبی رشد می‌کند و سرمای زمستان را به خوبی تحمل می‌کند. در اقلیم نیمه‌خشک معتدل (تهران، کرج، همدان، اراک) نیز با آبیاری معمولی در فصل رشد گل‌دهی درخشانی خواهد داشت، اما ممکن است گرمای شدید تابستان کمی به آن استرس وارد کند. برای اقلیم‌های گرم و خشک جنوب و مرکز مناسب نیست، مگر در مکان‌های خنک و سایه‌دار. این گیاه برای باغ‌های کلبه‌ای، حاشیه‌های مختلط و باغ‌های شهری کوچک پیشنهاد می‌شود.