یاس زرد با نام علمی Forsythia × intermedia درختچه ای خزان‌کننده با گل‌دهی خیره‌کننده و بسیار زودرس در اوایل بهار است. این گیاه پیش از ظهور برگ‌های سبز ساده، تخم‌مرغی شکل و دندانه‌دارش، شاخه‌هایش را به طور کامل با انبوهی از گل‌های زنگوله‌ای کوچک و زرد طلایی می‌پوشاند. گل‌ها معمولاً چهار قسمتی و فاقد عطر قابل توجه هستند. این نمایش رنگین، نویدبخش پایان زمستان و آغاز فصل رشد است. فرم رشد آن قوسی‌شکل، پرپشت و گسترده است.

فورسیتیا به دلیل گل‌دهی چشمگیر و زودرس، رشد سریع و مقاومت عالی به سرما، انواع خاک و شرایط شهری، یکی از محبوب‌ترین و رایج‌ترین درختچه‌های زینتی بهاری در فضای سبز معتدل جهان است. از آن به عنوان تک‌درختچه زینتی، کاشت گروهی برای ایجاد دیواره یا توده‌های زرد رنگ، پرچین غیررسمی و حتی به صورت شاخه بریده برای گل‌آرایی استفاده می‌شود. کلید گل‌دهی انبوه در سال بعد، هرس به موقع بلافاصله پس از پایان گل‌دهی است، زیرا گل‌ها روی شاخه‌های یکساله تشکیل می‌شوند.

برای ایران، این گیاه یک انتخاب کلاسیک، کم‌خطر و بسیار موفق برای مناطق سردسیر، معتدل سرد و نیمه‌خشک با زمستان‌های سرد است. در اقلیم سرد کوهستانی (آذربایجان، کردستان، خراسان شمالی، ارتفاعات البرز و زاگرس) به خوبی رشد می‌کند و سرمای زمستان برای گل‌دهی آن ضروری است. در اقلیم نیمه‌خشک معتدل (تهران، کرج، همدان، اراک، اصفهان، مشهد) با آبیاری معمولی، گل‌دهی درخشانی در اسفند و فروردین خواهد داشت. برای اقلیم‌های گرم جنوبی با زمستان‌های ملایم مناسب نیست، زیرا ممکن است نیاز سرمایی آن تأمین نشود. این گیاه نماد فصل بهار در بسیاری از پارک‌ها و باغ‌های شهری ایران است.