گاردنیا با نام علمی Gardenia jasminoides درختچه ای همیشه‌سبز با گل‌های بسیار معطر و برگ‌های براق است که به عنوان یکی از نمادین‌ترین گیاهان معطر در جهان شناخته می‌شود. برگ‌های آن تخم‌مرغی تا نیزه‌ای شکل، چرمی و به رنگ سبز تیره براق هستند که تضاد زیبایی با گل‌های سفید خالص آن ایجاد می‌کنند. گل‌های آن بزرگ، سفید، اغلب دوبل (پرپر) یا کم‌پر هستند و در اواخر بهار تا اواسط تابستان (و گاهی تا پاییز) ظاهر می‌شوند. عطر این گل ها شیرین، سنگین و گرمسیری است و شباهت زیادی به عطر یاس دارد. پس از گلدهی، میوه‌های نارنجی رنگی تولید می‌کند که در طب سنتی کاربرد دارد.

گاردنیا به دلیل عطر فوق‌العاده و ظاهر مجلسی گل‌هایش، یک گیاه کلاسیک و لوکس برای باغ‌های معطر، گلدان‌های تراس و پاسیو و استفاده به عنوان گل شاخه‌بریده است. این گیاه به شرایط رشد نسبتاً خاصی نیاز دارد: خاک اسیدی، رطوبت بالا، نور فراوان اما غیرمستقیم و دمای معتدل. نگهداری آن در فضای باز در مناطقی با زمستان‌های ملایم امکان‌پذیر است، اما در مناطق سردتر باید به عنوان گیاه گلدانی و سرپوشیده نگهداری شود. حساسیت آن به کمبود آهن (زردی برگ) و آفات رایج است.

برای ایران، این گیاه عمدتاً به عنوان یک گیاه گلدانی و آپارتمانی در بیشتر مناطق کشور کشت می‌شود. در اقلیم مرطوب و معتدل سواحل شمالی ایران (گیلان و مازندران) می‌توان آن را در فضای باز و در مکان‌های نیمه‌سایه و محفوظ کاشت. در اقلیم نیمه‌خشک معتدل (مانند تهران، اصفهان، شیراز) کشت در فضای باز بسیار چالش‌برانگیز و اغلب ناموفق است، مگر در میکروکلیماهای بسیار خاص و با مراقبت شدید (اسیدی کردن خاک، تأمین رطوبت هوا). بهترین گزینه در این مناطق، نگهداری آن در گلدان با خاک مخصوص گیاهان اسیددوست (مانند آزالیا) و انتقال به داخل در پاییز و زمستان است.