برگ بو با نام علمی Laurus nobilis درختچه یا درخت کوچک همیشه‌سبز با پیشینه‌ای اساطیری و فرهنگی عمیق در تمدن‌های مدیترانه‌ای است. این گیاه نماد پیروزی، افتخار و آگاهی بوده و تاج‌های برگ بو در یونان و رم باستان به قهرمانان اهدا می‌شد. برگ‌های آن نیزه‌ای شکل، چرمی، براق و به رنگ سبز تیره هستند که لبه‌ای تا حدودی موج‌دار دارند و هنگام فشردن عطری قوی و مطبوع از خود منتشر می‌کنند. گل‌های آن کوچک، زرد-سبز رنگ و کم‌اهمیت هستند که در بهار به صورت دسته‌ای در بغل برگ‌ها ظاهر می‌شوند و به میوه‌های کوچک سیاه و براق تبدیل می‌گردند.

برگ بو به دلیل قابلیت تحمل هرس سنگین و فرم‌پذیری استثنایی، یکی از شاه‌کلیدهای طراحی باغ‌های رسمی و کلاسیک است. از آن برای ایجاد پرچین‌های متراکم، اشکال هندسی پیچیده (توپ، هرم، مارپیچ)، درختچه‌های استاندارد با تنه بلند و حتی به عنوان درخت سایه‌انداز کوچک استفاده می‌شود. برگ‌های آن در آشپزی (به ویژه در غذاهای مدیترانه‌ای)، عطرسازی و طب سنتی کاربرد گسترده‌ای دارند. این گیاه رشد کند تا متوسطی دارد و با گذر زمان تبدیل به عنصری با وقار و جاودانگی در باغ می‌شود.

برای ایران، این گیاه در مناطق معتدل و مرطوب بهترین عملکرد را دارد. در اقلیم مرطوب و معتدل سواحل دریای خزر (گیلان، مازندران) به عنوان یک گیاه سازگار و همیشه‌سبز می‌تواند رشد عالی داشته باشد. در اقلیم نیمه‌خشک ولی معتدل فلات مرکزی (مانند تهران، البرز) نیز با آبیاری منظم به ویژه در سال‌های اول و تابستان‌های گرم، به خوبی سازگار است و به عنوان گیاهی محبوب در باغ‌های خصوصی و فضای سبز کلاسیک کاشته می‌شود. برای اقلیم‌های بسیار گرم، خشک و بادخیز جنوب و مرکز ایران، این گیاه گزینه مناسبی نیست مگر در میکروکلیماهای بسیار مساعد با سایه‌جزئی و آبیاری فراوان، زیرا به خشکی هوا و خاک بسیار حساس است.