ماهونیا با نام علمی Mahonia repens درختچه ای همیشه‌سبز کوتاه‌قامت و پوششی با ویژگی‌های منحصر به فرد است. این گیاه دارای برگ‌های مرکب شانه‌ای با ۳ تا ۷ برگچه بیضی شکل، چرمی و دندانه‌دار با خارهای نوک‌تیز است که در بهار و تابستان به رنگ سبز مایل به آبی (گل‌آبی) و در پاییز و زمستان به رنگ‌های بنفش، قرمز و برنزی بسیار جذاب تغییر رنگ می‌دهد. در اوایل تا اواسط بهار، خوشه‌های متراکم و زرد طلایی از گل‌های کوچک و معطر (با بویی شبیه زنبق) به صورت ایستاده بر فراز شاخ و برگ ظاهر می‌شوند. این گل‌ها به میوه‌های خوشه‌ای آبی-مشکی متمایل به ارغوانی و پوشیده از شهد (Bloom) تبدیل می‌شوند که خوراکی هستند و طعمی ترش‌وشیرین دارند.

ماهونیا خزنده به دلیل عادت رشدی خزنده و گسترش‌یابنده از طریق ریزوم، یک پوشش زمینی عالی برای مناطق سایه‌دار و نیمه‌سایه محسوب می‌شود. این گیاه برای پوشاندن زمین زیر درختان، کنترل علف‌های هرز، تثبیت خاک در شیب‌های سایه‌گیر و ایجاد توده‌های رنگارنگ در باغ‌های جنگلی و طبیعی ایده‌آل است. مقاومت بسیار بالای آن به خشکی پس از استقرار، سرمای شدید و خاک‌های فقیر، آن را به گزینه‌ای کم‌نیاز و مقرون‌به‌صرفه تبدیل کرده است. خوشه گل‌های زرد روشن آن غذای اولیه مهمی برای زنبورها و سایر گرده‌افشان‌ها در اوایل فصل بهار است.

برای ایران، این گیاه بهترین سازگاری را با مناطق سردسیر و کوهستانی کشور دارد. در اقلیم سرد و نیمه‌مرطوب شمال غرب (مانند آذربایجان، کردستان، زنجان) و مناطق مرتفع و خنک رشته‌کوه‌های البرز و زاگرس می‌تواند رشد درخشانی داشته باشد. در اقلیم معتدل اما خشک فلات مرکزی (مانند تهران) نیز در سایه‌درختان بزرگ یا در شیب‌های شمالی با آبیاری تکمیلی می‌تواند به خوبی دوام بیاورد. برای اقلیم‌های بسیار گرم و خشک جنوب و مرکز ایران مناسب نیست، مگر در باغ‌های خاص با سایه دائمی و رطوبت کنترل‌شده. این گیاه گزینه‌ای عالی برای پارک‌های جنگلی، باغ‌های صخره‌ای سایه‌دار و احیای پوشش گیاهی در مناطق کوهستانی ایران است.