مورد با نام علمی Myrtus communis درختچه ای همیشه‌سبز با پیشینه‌ای غنی در اساطیر، طب سنتی و فرهنگ‌های مدیترانه‌ای است. این گیاه دارای برگ‌های کوچک، نیزه‌ای، چرمی و براق به رنگ سبز تیره است که در مقابل نور به زیبایی می‌درخشند و هنگام فشردن، عطری قوی و مطبوع از خود منتشر می‌کنند. در اواخر بهار تا اواسط تابستان، انبوهی از گل‌های سفید و پرچم‌های طلایی متعدد و معطر، به صورت منفرد در بغل برگ‌ها ظاهر می‌شوند. این گل‌ها به میوه‌های تخم‌مرغی شکل و به رنگ آبی-مشکی متمایل به ارغوانی تبدیل می‌شوند که خوراکی بوده و در برخی مناطق برای تهیه مربا و نوشیدنی استفاده می‌شوند.

مورد به دلیل قابلیت هرس‌پذیری عالی و رشد متراکم، یکی از کلاسیک‌ترین گیاهان برای ایجاد پرچین‌های فرم‌یافته، توپ‌های زینتی (تویاری) و اشکال پیچیده در باغ‌های رسمی است. عطر دلپذیر برگ‌ها و گل‌های آن، تجربه حسی منحصر به فردی در باغ ایجاد می‌کند. مقاومت خوب آن به خشکی و خاک‌های فقیر (پس از استقرار) و همچنین تحمل نسبی به شوری و باد، آن را به گزینه‌ای قابل اطمینان برای باغ‌های کم‌آب (خشک‌منظر)، فضای سبز ساحلی و کاشت در زمین‌های شیب‌دار تبدیل کرده است.

برای ایران، مورد یک گیاه بومی و کاملاً سازگار با بسیاری از مناطق کشور محسوب می‌شود. این گیاه به طور طبیعی در جنگل‌های هیرکانی شمال و نیز در مناطق کوهستانی زاگرس می‌روید که نشان از سازگاری گسترده اقلیمی آن دارد. در مناطق شمالی ایران، به عنوان یک گیاه بومی کم‌نیاز و مقاوم پیشنهاد عالی است. در اقلیم نیمه‌خشک فلات مرکزی (مانند تهران، اصفهان، قم) با آبیاری منظم در سال‌های اول استقرار، به خوبی رشد می‌کند و پس از آن به خشکی مقاوم می‌شود. همچنین برای اقلیم‌های گرمسیری جنوب کشور (مانند سیستان و بلوچستان، هرمزگان) نیز با انتخاب ارقام مقاوم و آبیاری تکمیلی، گزینه مناسبی است. این گیاه نماد صلح و عشق در فرهنگ ایرانی است.