ناندینا (نی مقدس) با نام علمی Nandina domestica  درختچه ای همیشه‌سبز (یا نیمه‌همیشه‌سبز در سرمای شدید) با فرمی کاملاً متمایز و رنگ‌آمیزی فصلی خیره‌کننده است. برخلاف نام رایج آن، ارتباطی با بامبو ندارد، اما ساقه‌های باریک، راست و بدون انشعاب آن که از پای گیاه می‌رویند، ظاهری بامبوگونه به آن می‌بخشند. برگ‌های آن به صورت برگ‌های مرکب دو تا سه‌بارشانه‌ای ظریف هستند که در بهار و تابستان سبز روشن و براق بوده و در پاییز و زمستان به طیف‌های درخشان قرمز، نارنجی و ارغوانی تبدیل می‌شوند. در اوایل تابستان، خوشه‌های مخروطی از گل‌های سفید و ستاره‌ای شکل در بالای گیاه ظاهر شده و در پاییز و زمستان به خوشه‌های فشرده و آویزان از توت‌های قرمز روشن و درخشان تبدیل می‌شوند که بر روی گیاه باقی می‌مانند.

ناندینا به دلیل ساختار عمودی و مجسمه‌وار خود، یک گیاه معماری‌گونه و تک‌نما ایده‌آل برای باغ‌های معاصر، ژاپنی و باغ‌های کوچک است. تغییر رنگ چندباره در سال (سبز بهار، رنگ پاییزی و توت‌های زمستانی) باعث می‌شود در هر فصل جذابیت بصری خاصی داشته باشد. از آن می‌توان به عنوان تک‌درختچه، کاشت گروهی برای ایجاد حجم عمودی، پر کردن گوشه‌های سایه‌دار و یا در گلدان‌های بزرگ استفاده کرد. فرم آن به هرس مکرر نیازی ندارد و رشد آن آرام و منظم است.

برای ایران، این گیاه به دلیل تحمل نسبی به سرما و گرما، در مناطق معتدل با بهترین عملکرد همراه است. در اقلیم معتدل و مرطوب شمال ایران (گیلان، مازندران) به خوبی رشد می‌کند و رنگ پاییزی درخشان خود را به نمایش می‌گذارد. در اقلیم نیمه‌خشک ولی معتدل فلات مرکزی (مانند تهران، البرز) نیز با آبیاری منظم و کاشت در مکان‌های با سایه‌جزئی پس‌ازظهر می‌تواند رشد موفقی داشته باشد. در این مناطق، تابستان‌های داغ می‌تواند باعث سوختگی حاشیه برگ‌ها شود، بنابراین محل کاشت باید محفوظ از بادهای گرم و خشک باشد. برای اقلیم‌های بسیار گرم و خشک جنوب و مرکز ایران توصیه نمی‌شود مگر در میکروکلیماهای سایه‌دار و خنک. هشدار: برگ‌ها و به ویژه توت‌های آن برای انسان و برخی حیوانات سمی هستند.