معماری سبز (پایدار) سرلوحه بارش سبز

در تعاریف مطرح شده براي طراحی پایدار گاهی بیشتر بر ایده پایداري محیطی در ارتباط با معماري تاکید می شود مثلا در تعریف زیر چنین آمده است: “ساختمان پایدار ساختمانی است که کمترین تاثیرات ناسازگار بر محیط طبیعی را در طول عمر ساختمان و استقرار منطقه اي و جهانی دارد.”

ما در شرکت بارش سبز معماری پایدار را سرلوحه فعالیت خود قرارداده ایم. توجه به کلیهٔ جنبه ها و خصوصیت های انسان، اعم از فیزیکی، روانی، اجتماعی، احساسی و… در طراحی یک بنای پایدار از اهمیت بالایی برخوردار است.در معماری پایدار طراحی معماری مسئله ای جامع و همه جانبه است. به عنوان مثال عوامل جغرافیایی و محیطی یکی از این عوامل است که تأثیر مهمی در فرآیند طراحی معماری دارد. متفاوت بودن قسمت های مختلف کشورمان از لحاظ جغرافیایی محیطی باعث متفاوت بودن نوع معماری بنا ها در هر ناحیه شده است. ودر هرگوشه معماری منحصربه فردی را هماهنگ با اقلیم منطقه مشاهده می کنیم و این بهترین دلیل برای تأثیر عوامل جغرافیایی بر طراحی معماری است. بر همین اساس در مناطق سرد، از فرم هایی استفاده می شود که دارای سطح جانبی کمی هستند و تعداد بازشوهای آنها نیز بسیار محدود است. همچنین از مصالحی استفاده می شود که عایق حرارت به شمار می آیند.

در مناطق معتدل، ساختمان بايد قابليت تغيير و تحول داشته باشد و در واقع بتواند خود را با دو موقعيت متفاوت گرم و سرد تطبيق دهد. به عبارت ديگر بايد انعطاف پذير باشد.

تک تک عوامل ذکر شده در ويژگی های يک سايت، اعم از شکل و مساحت، ميزان و جهت شيب، کاربری های اطراف، ديد و منظر اطراف و … در تحليل زمين ذکر می گردند.

محوطه سازی

زیبایی شناسی

بدون تردید زیبایی شناسی یکی از ابعاد جدایی ناپذیر معماری می باشدکه توجه به آن به جهت این که هنرمند می تواند محتوی اثر خود را در قالب کالبد تجلی بخشد، همواره اجتناب ناپذیر بوده است

به عقیده برخی از معماران منظر و متفکرین این حوزه منظر به عنوان نماینده اي براي هنر و در واقع زیرمجموعه اي از هنرهاي زیبا می باشد.

الین از معناگرایی به عنوان یک اصل در منظر یاد کرده و به بهره گیري مجدد از استعاره ها و مفاهیم در منظر اشاره می کند.

به عقیده کرنر معماري منظر، هنري نمایشی است که حس موجودیت در ساخت محیطی نمادین را براي فرهنگهاي مختلف فراهم می کند.

برخی از نظریه پردازان معماري منظر، ابعاد زیبایی شناسی را بیشتر از موارد دیگر در طراحی و برنامه ریزي مورد توجه قرار می دهند و توجه به لذت، روح و احساس در تجربه منظر از اهمیت بالایی برخوردار می باشد.

ترنر نیز تنها قانون مورد قبول در طراحی منظر را روح مکان عنوان می کند.

ویژگی های معماری سبز

امروزه ساختمان ها نيز بخشی از محيط زیست را تشکيل مي دهند و با یک تفکر، طراحی و برنامه ریزی دقيق، مي توان ساختمان هایی ساخت که کمترین تاثير منفی را بر محيط زیست داشته باشند. معماری پایدار یکی از ایده های برنامه ریزی و طراحی برای ساخت چنين ساختمانهایی است.

بطور کلی در تعریف

پایداری سه رکن اصلی زیر وجود دارد:

1 . ارتقای کيفی زندگی و سلامت انسانها (نسل حاضر و نسلهای آینده)

2 . تامين نيازهای روزمره انسان

3 .حفظ سيستم های اکولوژیکی و منابع انرژی

هدف کلی از طراحی پایدار در یک ساختمان این است که به واسطه بهره وری صحيح از انرژی و منابع طبيعی تأثير سوء ساختمان بر محيط زیست کاهش یابد. یک طرح پایدار همزمان در پی رسيدن به ارزشهای زیباشناختی، زیست محيطی، اجتماعی، اقتصادی است.

الگوهای معماری پایدار

می توان الگوهای زیر را در معماری پایدار ارائه کرد :

  • به حداقل رساندن بهره برداری از منابع تجدید ناپذیر و به کارگيری انرژی های طبيعی و تجدید پذیر
  • ارتقاء کيفيت محيط زیست و گسترش محيط زیست طبيعی
  • از بين بردن یا به حداقل رساندن مصرف مواد آلوده و سمی
  • حفظ هویت فرهنگی و قومی
  • ترویج زندگی سالم
  • استفاده خردمندانه از زمين و همگونی شکل ساختمان با محيط زیست
  • اقتصادی بودن ساخت و ساز با استفاده از فناوری های جایگزین کارآمد
  • جلوگيری از ایجاد آلودگی صوتی و هوا

بنابراین معماری پایدار به خلق یک محيط سالم بر پایه بهره وری از منابع، حفاظت از منابع تجدید ناپذیر، کاهش مصرف انرژی های تجدید پذیر و ارتقاء کيفی زیست کمک خواهد کرد.