معماری داخلی

بکارگیري روشهاي نوین در طراحی و ساخت وساز از ضروریات هر مجموعه مؤثر در ایجاد فضاي کالبدي است و تنوع این روشها، لزوم اتخاذ استراتژي متناسب با اهداف هر فرد و سازمان را در انتخاب روش مناسب براي طراح تأکید می نماید. بدون هدف گذاري منطقی، بکارگیري یک الگوي طراحی خاص امکانپذیر نخواهد بود.

رشد و حرکت آدمی دارد، از یک سو، و آشفتگی و تغییرات گسترده و بی هویت فضاهای امروزین زندگی، از سوی دیگر، باید به تأمل و تعمقی در این باره بپردازیم. امروزه کاربری مسکن به لحاظ کمّی، بیشترین درصد بناهای شهری را به خود اختصاص داده است و از نظر کیفی نیز، نوع و چگونگی طراحی معماری مسکن، بر شیوه و کیفیت زندگی اقشار مختلف اجتماعی، تأثیری اساسی و تعیین کننده دارد

آرایش فضای مسکن که به دنبال قواعد هندسی بود، در حال حاضر متاثر از هندسه قطعه زمین گردیده است و فضاهای چند منظوره و ترکیب شده از فضاهای باز، نیمه باز و بسته، که افزایش تنوع فضایی را باعث می شد امروزه به فضاهای زندگی بسته تبدیل شده اند. محدودیت های تحمیل شده بر عرض نمای ساختمان های معاصر و لزوم ارائه دسترسی خیابان به هر قطعه زمین، باعث تغییر الگو از خانه های حیاط دار به ردیف های آپارتمان و نیاز به خانه های بیشتر و تراکم بالاتر شده است. در نوع جدید سکونت،حوزه زندگی هر خانوار کوچکتر و یک حیاط مشترک برخلاف حیاط فردی خانه های سنتی، که متعلق به تمام خانواده های ساکن آپارتمان است وجود دارد. مقررات جدید ساختمان، که اجازه ساخت برای پوشش ٪ 60 از زمین و ٪ 40 برای فضای باز می دهد، اثر زیادی بر این سازمان فضایی خانه ها و همچنین طراحی شهری داشته است.

منظره های طبیعی و آرامش بخش بیرون خانه را می توان در قالب پنجره های زیبا قاب نموده و بر آنها تأ یکد کرد. در بعضی موارد این استفاده نه تنها از طريق پنجره هاي گشوده شده به مناظر زيباي اطراف فراهم مي شود، بلكه با پيش بيني ايوان و يا بالكن هايي مناسب، امكان دور هم نشستن و تماشاي مطلوب مناظر زيبا در فضايي نيمه باز نيز پيش بيني مي شود.

طراحی داخلی با توجه به ضوابط و الگوپذیری از محیط

در هر بنای مسکونی با توجه به نیازهای افراد خانواده و تنوع فعالیت های آنان، فضاهای مختلفی مورد نیازاست. برای طراحی داخلی لازم است که تمامی فضاها شناسایی و دسته بندی شوند و سپس با پیش بینی ارتباط مناسب بین آنها، یک مجموعة واحد برای خانه طراحی شود.